miejsce sympatycznych klimatów

Ćwirki

2012-02-10T09:04:00.001+01:00

I znowu dziś szybciutko, przedstawiam Wam dwa moje nowe ćwirki i zmykam na polowanie kolejnych wzorków filcaków!

Najbardziej Rozgadani i spojrzenie w lustro

2012-02-09T09:54:00.001+01:00

Pewnie stali moi Goście zauważyli, że od jakiegoś czasu w pasku bocznym mojego bloga mam taki nowy łidżet, który pokazuje, kto z Was najczęściej komentuje moje posty. W związku z tym chciałabym zaproponować moim Najbardziej Rozgadanym Gościom zabawę - piszcie, komentujcie - do 12 czerwca - czyli do dnia moich drugich blogowych urodzin. Z tej okazji ogłoszę podwójne CANDY - jedno będzie na zasadach wszystkim dobrze znanych, drugie będzie dotyczyło wyłącznie Najbardziej Rozgadanych. Jeśli tylko ktoś ma ochotę - zapraszam, drzwi Miejsca Sympatycznych Klimatów są dla Was zawsze otwarte, mam nadzieję, że czujecie się u mnie dobrze :) także ten... no...

A żeby post nie był tak zupełnie tylko pisany - chciałabym Wam pokazać moje pierwsze lusterko. Do jego lakierowania użyłam matowego lakieru - jestem bardzo zadowolona z efektu, choć wydaje mi się, że nie wszędzie taki lakier pasuje. Ale tu, gdzie światło odbija się w szkle - oprawa nie musi błyszczeć, prawda?
No, i muszę wreszcie się przełamać i spróbować podmalowywać cienie przy motywach... Dojrzewam, dojrzewam ;)

Pozdrawiam cieplutko!

Mniammniam, Muuuuu, Ihaha, ???????

2012-02-08T19:40:00.003+01:00

Mniammniamuśne jest? JEST!

Muuuuuuczące jest? JEST!

Ihahające jest? JEST!

???????????/ jest? JEST!

No właśnie - jak robią żyrafy? Jak się odzywają? ;)

Były sobie kabanosy...

2012-02-06T10:15:00.002+01:00

Dziś szybko, oczywiście jak zawsze - na temat - BYŁY SOBIE KABANOSY:

[zdjęcie z internetu]

a jest pudełko:

I filc, i seriale, i wymianka

2012-02-04T01:23:00.002+01:00

Filc. Chcę Wam pokazać część broch-poplątoch, które jeszcze nie wyjechały (czekają na pozostałe towarzyszki dalekiej podróży) w siną dal (znaczy do Sopotu) i dlatego postanowiły zapozować przed obiektywem mojego aparatu:

Tego czynu pozazdrościła kotwica i kufle z piwem, które za to od razu po sesji wskoczyły w folijki i powędrowały do rąk ich prawowitych właścicieli:

Filcuję. Nie. To złe stwierdzenie, bo przecież takie tyczy czy się wytwarzania filcowych kształtów z wełny... Więc co ja robię? Filcakuję? :) Niech mnie ktoś oświeci!

*******

Seriale. Do udziału w kolejnej blogowej zabawie - o serialach - zachęciła mnie Ania. I tak:

Na blogu publikujemy logo zabawy

Należy napisać kto nas do tej zabawy zaprosił POWYŻEJ :)

Zaprosić do zabawy pięć kolejnych osób

Zapraszam prowadzących blogi:

http://anielskie-sekrety.blogspot.com/

http://www.avonlea.pl/

http://manufaktura-broszki.blogspot.com/

http://zpotrzebywnetrza.blogspot.com/

http://madlinka1989.blogspot.com/

Wymienić i opisać kilka swoich ulubionych seriali.

Jest sporo serialu - lubię proste, nie wymagające szczególnej uwagi, produkowane głównie przez TVN ;) nie wstydzę się tu wymienić "Na Wspólnej" czy "Przepisu na życie", kiedyś z wypiekami czekałam na "39 i pół" - opisywać nie będę - bo i tak pewnie wszyscy je znają, choć część z Was się pewnie do tego nie przyzna ;)

Ale jest jeden serial, który śledzę z lekkim wyprzedzeniem dzięki zagramanicznym kanałom tiwi - jest to "NCIS" - losy głównych bohaterów śledzę mniej więcej od połowy 6 sezonu (aktualnie jestem na początku 9 sezonu). Skąd mi się to wzięło? Misiek po wypadku siedzi obolały w domu - z nudów ogląda różne seriale, między innymi NCIS. Ten mu się podoba najbardziej, w związku z czym pożycza od znajomych wszystkie sezony no i następuje oglądanie odcinków w każdej wolnej chwili - co mnie około 4 sezonu zaczyna irytować, za długo w tej irytacji nie wytrzymuję - jeśli nie możesz wygrać z wrogiem - przyłącz się do niego - co też czynię no i... wciąga mnie niemniej niż Miśka! A o czym serial? O rozwiązywaniu zagadek kryminalnych powiązanych z Marynarką. W skrócie. A więcej - można poczytać TUTAJ

Polecam!

Na więcej seriali nie mam czasu... BU :(

*******

Wymianka. Trwa. Ta ogłoszona w Miejscu Sympatycznych Klimatów. Pary rozlosowane, adresy poprzesyłane. Dla utrudnienia ale i dla większej niespodzianki i frajdy tworzenia prezentów - specjalnie nie podałam żadnej z biorących udział - z jakiego bloga jest para :) Dziewczyny - zobaczycie, będzie świetnie! Finał Wymianki z Przesłaniem - już 29 lutego!

Nadal filcowo

2012-02-01T00:30:00.002+01:00

Jak w temacie - trzymam się filcu. To tak, jak z ryżowym - póki nie braknie - szaleję!

"Ty, zrobiłabyś mi z tego filcu jakieś etui na komórkę?"

Jasne! Wg wytycznych kolorystycznych powstają trzy sztuki.

"Nie mogę się zdecydować! Ale wezmę 2 sztuki, z konikiem i smokiem."

No to muffinka zostaje dla mnie :) Chyba, że komuś się spodoba? :)

Coraz bardziej podoba mi się motyw tego ciacha, może powstaną jakieś inne? Może... Tymczasem powstaje istny rój filcowych broszek-poplątoszek (ale nimi to pochwalę się w przyszłym poście)!

Na smaczek - dwukolorowa brocha-poplątocha:

*******
Minął czas na zapisy do wymianki z przesłaniem. Zgłosiło się 11 osób, ja jestem dwunasta, ale 3 osoby nie podały swoich danych adresowych - proszę o e-maile w tej sprawie do 2 lutego; 3 lutego chcę podać wymiankowe pary.

*******
I jeszcze coś:
"Być może ktoś z Was widział już gdzieś prezent ze zdjęcia z banerka? Gdzie? I nie chodzi o moją stronę internetową :)

Na mailowe odpowiedzi (adres kwiaty@swiata.pl ) czekam do końca trwania zapisów, tj, do 31 stycznia :) Wśród prawidłowych - 1 lutego wylosuję zwycięzcę, do którego wyślę niespodziankę ;)"

Chodziło o to zdjęcie:

Niestety nie padła prawidłowa odpowiedź; za to tylko jedna osoba (Skimmia z Kwiatów Natury) spróbowała odpowiedzieć - spudłowała, ale myślę że należy jej się nagroda pocieszenia ;) A będzie to brocha poplątocha - tylko napisz mi kochana, w jakim kolorku (albo w mieszance kolorków) ma ona być?

A rozwiązanie? Fotkę można było zobaczyć w artykule o pakowaniu świątecznych prezentów w jednym z grudniowych numerów PANI DOMU ;)

Filcowo

2012-01-29T22:17:00.003+01:00

Ogólnie to ja jestem chyba zbyt mocno wielostronna, co mnie coraz częściej irytuje, chciałabym się skupić na czymś konkretnym, na jednej góra dwóch czy trzech rzeczach, ale jak... Jak wszystko dookoła takie ciekawe! Ciekawe na tyle, że chcę się wszystkiego spróbować! Od razu!

Pierw zawieszki, potem broszki, a teraz? Mieszanka. I fajnie. Co Wy na to?

Dla Babci

2012-01-22T18:30:00.001+01:00

Pudełko na chusteczki - w mojej ostatnio ulubionej wersji - z ryżowym, oczywiście!

Szydełkowe co nieco

2012-01-20T12:34:00.001+01:00

Bez zbędnej pisaniny, oto co ostatnio poczyniwszy z zaszydełkowanych koralików:

Czerwone korale...

2012-01-19T18:25:00.000+01:00

... no dobra, może nie czerwone, ale z czerwonymi różyczkami!

Jesień w parku... Jest pięknie, jest cudownie, jest... strasznie żółto! Pomimo, że mamy już listopad, to pogoda jak najbardziej dopisuje; jest słonecznie i ciepło, choć pod butami szeleszczą wilgotne liście klonów. Nie tylko klonów. Słychać jeszcze śpiew ptaków, co prawda nie tak wesoły, lekki, niby srebrzysty jak wiosną, ale równie ciekawy i piękny... Złocisty...? Jesienny... Wystawiam raz po raz twarz do słońca, które dotyka moje policzki przyjemną, delikatną dłonią... Kocham takie chwile, choć jestem sama - bo muszę się Wam przyznać, że nienawidzę być nigdy sama, zawsze potrzebuję bliskości choć jednej osoby... Ale dziś jest inaczej... Jutro już tak nie będzie... Jak to klasyk kiedyś coś, że piękne są chwile - ta chwila własnie trwa i jestem jej całkowicie świadoma. Teraz. I tu, w parku. Błogostan przerywają coraz bliższe moim uszom wesołe pokrzykiwania. Wiem przecież doskonale po co tu jestem i wiem też, że będzie coraz głośniej, czar pryska ustępując nieco innemu,niestety już nie tak kojącemu...

Rozśpiewane dzieciaki z jednego z łódzkich przedszkoli idą na spotkanie z przyrodnikiem, czyli ze mną. Chcę im pokazać, jak jest pięknie! Bo patrzeć na piękno to niekoniecznie je widzieć... Po przywitaniu od razu pokazuję maluchom pomnik przyrody.Jedne są zachwycone, inne z niedowierzaniem patrzą przed siebie - no bo przecież jak drzewo może być pomnikiem? Pomniki są przecież z kamienia! Wędrujemy po złotym dywanie od drzewa do drzewa, opowiadam im różne ciekawostki, przytulamy buzie do kory jawora, dębu, kasztanowca, lipy. I tak wędrujemy parkiem po złotym dywanie, coraz ciszej, coraz więcej widzimy, coraz więcej słyszymy - słuchamy tego, co mają nam do powiedzenia drzewa! A mówią naprawdę wiele i bardzo ciekawe historie z tego wszystkiego powstają w wyobraźni dzieciaków, które na koniec spaceru obdarowują mnie ogromnym bukietem liści! Żegnamy się z obietnicą na ustach, że kiedy nadejdzie wiosna - znów się tu spotkamy...

Piękne obrazy, chcę je zatrzymać w pamięci na dłużej, nie robię zdjęć, na nich nie będzie TEGO wszystko widać...

I tak oto w doskonałym humorze, z naładowanymi akumulatorami, z odpędzoną zbliżającą się nieuchronnie - jesienną depresją - wracam do domu. Tramwaje? Autobusy? Dziś nie istnieją... Spacer, nawet po głośnym śródmieściu dziś jest wyjątkowy. Po drodze widzę więcej, niż gdybym przemieszczała się środkiem komunikacji miejskiej. Widzę między innymi wystawę sklepu, który zaliczam do tych "znienawidzonych", do tych, w których zostawiam morze pieniędzy... To JABLONEX. Świat sztucznej biżuterii, a dla mnie świat przede wszystkim koralików. Szybki rachunek sumienia portfelowego. Ok, mogę sobie pozwolić na kilka paciorków. Wybieram i wybieram, szklane, drewniane... Z tych ostatnich zaraz po powrocie do domu od razu robię użytek. Maluję, oklejam, lakieruję i nawlekam. Oczywiście cały proces trwa dłuższy czas i tak gdzieś około północy - przymierzam. Moja pierwsza własnoręcznie wykonana w technice decoupage biżuteria. Czerwone korale.... no dobra! Może nie czerwone, ale z czerwonymi różyczkami!

Tylko kwiatowo dziś

2012-01-11T11:08:00.000+01:00

Ani słowa o d... Postanowione! W tym poście ;) a w kolejnym? Kto to wie... ;)

Ale do rzeczy. Chcę Wam pokazać dwie kompozycje z anturium w doniczce; zarówno jedna jak i druga stanowi upominek - imieninowy i urodzinowy - stąd w dodatkach winko, słodycze itd.

Co jeszcze? A takie coś dla świątecznej Panny Młodej :) futerko, kryształy, bombka, goździk i całuśna jemioła!

*******

Przypominam coraz mniej śmiało o Wymiance z Przesłaniem. Mam wrażenie, że nie jest dobrym pomysłem, nie jesteście zainteresowani :( ale jeśli ktoś chciałby się skusić i troszkę wysilić (bo zdaję sobie sprawę z tego, że wymianka ta do prostych nie należy, ale za to może przynieść wiele satysfakcji) to zapraszam TUTAJ i jednocześnie dziękuję Odważnym, które już się zapisały!

Nie tylko ryżowy!

2012-01-08T11:25:00.000+01:00

A jednak!

Aczkolwiek - ryżowy też jest na tapecie!

Ale po kolei...

Pierwsze co chcę Wam pokazać to herbaciarka - ot takie sobie, niewielkie drewniane pudełko na herbatkę. Motyw dopasowany, ryżowy użyty, lakier błyszczący.

A następnie - mój pierwszy - i na pewno nie ostatni - chustecznik! Jak łatwo zauważyć - bez ryżowego, z jednym z moich ulubionych motywów.

Nałóg... Kolejny...

Ale żeby nie było, że pogrążam się tylko w decoupage - zimowa dekoracja storczyka - wiem, wiem, że to może do siebie nie pasować - w sensie wegetatywnym - egzotyk i zima, ale co tam! Czasem może być jak w bajce, prawda? Bo przecież "WSZYSTKO się może zdarzyć..." (hasełko i przedmiot pasujące do Wymianki z Przesłaniem, na którą zapraszam TUTAJ)

*******
Pozdrawiam cieplutko, w ten piękny dzień - nie tylko pod względem pogody, ale i z powodu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, która gra dla dzieci już po raz dwudziesty - jakże piękny jubileusz!

Wymianka z sentencją w tle

2012-01-05T21:28:00.002+01:00

Ogłaszam swoją pierwszą wymiankę - Wymiankę z Przesłaniem

Długo się zastanawiałam nad tematem, chciałam, żeby wymiana ta była inna, niepowtarzalna, ciekawa... Wg moich obserwacji - czegoś takiego jeszcze nie było, ale jeśli - to przepraszam, widocznie nie doszukałam się!

Każdy z nas ma jakieś swoje motto życiowe, ulubioną sentencję, ulubiony fragment jakiejś piosenki czy wiersza, powiedzenie, przysłowie etc... No i właśnie z tym związana jest wymianka w Miejscu Sympatycznych Klimatów.

Zasady:

udział w Wymiance z Przesłaniem biorą osoby posiadające własne blogi
zgłoszeniem uczestnictwa w Wymiance z Przesłaniem jest komentarz pod tym postem z wyrażeniem chęci oraz przysłanie swoich danych adresowych na e-mail: kwiaty@swiata.pl najszybciej jak się da ;) a także umieszczenie i podlinkowanie do tego postu - na swoim blogu w pasku bocznym - poniższego banerka

zapisy przyjmowane są w dniach 5-31.01.2012; losowanie wymiankowych par nastąpi 1 lutego - jeśli zgłosi się nieparzysta ilość osób - wymienię się z dwiema duszyczkami jednocześnie ;)
maile z adresami Waszych wymiankowych par dotrą do Was najpóźniej do 3 lutego
wymiankowa przesyłka powinna zwierać:

własnoręcznie wykonany przedmiot zawierający motto życiowe, ulubioną sentencję, ulubiony fragment jakiejś piosenki czy wiersza, powiedzenie, przysłowie etc. w słowie pisanym lub w domyśle, ale powinien być nim opisany choćby na karteczce - więc mogą to być kartki z wypisanym tekstem ale może to być np poduszka z dołączonym liścikiem lub kartonikiem, na którym napiszecie to, co Wasz przedmiot opisuje swoim wyglądem, funkcjonalnością itp. - mam nadzieję, że jest to zrozumiałe... Jeśli nie - piszcie i pytajcie!
pamiętajcie, że jesteśmy w Prezentowisku, więc wykonany przedmiot proszę o przepiękne zapakowanie, aby ten stał się miłym PREZENTEM, cieszącym nie tylko swoją zawartością ale i opakowaniem
jako że jest zima, wieczorki są dość długie i najchętniej spędza się je w zaciszu domowym z kubkiem gorącej aromatycznej herbaty - proszę aby w każdej przesyłce znalazła się WYŁĄCZNIE pyszna herbatka, którą z całego serca polecacie swojej wymiankowej parze; herbata nie musi (ale może) być zapakowana po prezentowemu ;)

na adres kwiaty@swiata.pl proszę o zdjęcia wykonanych przez Was przedmiotów oraz o zdjęcia jak je zapakowaliście przed wysyłką
przesyłki powinny znaleźć się u adresata najpóźniej do dnia 28 lutego - więc mamy cały miesiąc na produkcję niezapomnianych przedmiotów! Zresztą - zaraz po zapisach można zacząć tworzyć swoje dzieła! Formą wysyłki może być WYŁĄCZNIE paczka pocztowa lub list polecony - czyli przesyłki rejestrowane
ostatniego dnia lutego 2012 - parzymy pyszne herbatki i zasiadamy do swoich blogów chwaląc się swoimi prezentami wymiankowymi! W Miejscu Sympatycznych Klimatów pojawią się zdjęcia od wszystkich uczestników Wymianki z Przesłaniem

KTOŚ CHĘTNY?

ZAPRASZAM!

*******
Być może ktoś z Was widział już gdzieś prezent ze zdjęcia z banerka? Gdzie? I nie chodzi o moją stronę internetową :)

Na mailowe odpowiedzi (adres kwiaty@swiata.pl ) czekam do końca trwania zapisów, tj, do 31 stycznia :) Wśród prawidłowych - 1 lutego wylosuję zwycięzcę, do którego wyślę niespodziankę ;)

Ten ryżowy to mnie....

2011-12-30T23:51:00.000+01:00

... do bankructwa doprowadzi, papier jeden!!!

Dlaczego? Ano bo muszę mieć go w takiej ilości, żebym nie musiała się martwić, że jak zachce mi się coś zdekupażować to mi go nie zabraknie! Świr, wiem... :)

A ostatnio sporo romansuję z tym wdzięcznym materiałem. Co sprawia, że to własnie jego sobie upodobałam? Hm... Nie wiem... Może efekt końcowy, którego się w sumie nie przewidzi zważywszy na fakt różnej struktury tego papieru? Może przyjemność z rozdzierania go na mniejsze kawałeczki i przyklejania go w jemu tylko wiadomy sposób "bez sposobu" by uzyskać ciekawą fakturę powierzchni? Może to łatwość w naklejaniu na nim serwetkowych motywów? Nie ważne! Najważniejsze, że mnie porywa!

Toteż napapieroryżowałam się przed Gwiazdką przeokrutnie, głównie na warsztacie - świece, choć nie zabrakło herbaciarki, chusteczników, lusterek i takich tam mniejszych lub większych upominków.

A gdzie zdjęcia? :((( No właśnie - okazuje się, że nie wszystko jest sfotografowane, poniekąd wściekam się okropnie, że nie mam zdjęć drewnianych przedmiotów (ale prośba o zdjęcia już rozesłana do obdarowanych, więc może, może...) ani zdjęć świeczek, które najbardziej mi się podobały - z aniołkami i nutkami!

No trudno, pokażę Wam to, co zdążyło się przed zapakowaniem obfocić:

dwie małe świeczki z "herbacianymi" różami (jak ja nie lubię tego określenia koloru róż, grrrrr!)

samotna świeczuszka z gałązką i zawijaskami, drobny, niezobowiązujący upominek, ale zawsze ;)

komplecik 4 świeczek różnej wielkości, ozdobione motywem ostrokrzewu, na specjalne życzenie Zamawiającej :)

miał być duet "babciowych" świeczek. jest?

"słodkie fijołki, słodsze niż wszystkie róże..." - dla mnie! DLA MNIE!!!

motyw tego kwitnącego drzewka owocowego prześladuje mnie od samego początku mojej przygody z decoupage i wcale mi się nie znudził ;) a do kompletu świeczek - podstawka szklana

A żeby jeszcze trochę Was ponudzić - jeszcze kilka stroików świątecznych :) - wszystkie z żywą jodłą, z dodatkiem jemioły - tak, jak lubię najbardziej!

*******

Życzę wszystkim Podczytywaczom mojego bloga spełnienia marzeń i pomyślności w 2012 roku, by każdy trafił w swoje Miejsce Sympatycznych Klimatów!

Poświątecznie, wymiankowo i takie tam...

2011-12-29T08:53:00.001+01:00

Dziękuję za wszystkie życzenia. Ja jak zwykle - spóźniam się ze wszystkim, czyli norma nadal trwa ;) Więc nie złożę Wam życzeń spóźnionych bożonarodzeniowych ale złożę noworoczne. Ale to jeszcze nie teraz :) Może zdążę ;)

Ale nie o tym, nie o tym dziś.

Delikatna retrospekcja - jakieś tam stroiki, którym zdążyłam zrobić fotki przed wydaniem ;)

I moja żywa choinka:

Przed świętami wzięłam udział w świąteczno-noworocznej wymiance u Luny. No i patrzcie, czym się wymieniłyśmy (fotka pochodzi z bloga Luny):

Dziękuję za świetną zabawę. Tak sobie myślę, coby zorganizować własną wymiankę, tylko zastanawiam się nad tematyką, chciałabym, żeby było to coś naprawdę fajnego i zachęcającego do wzięcia udziału ;)

A jeśli jesteśmy jeszcze w temacie wymiankowym - to jakiś czas temu umówiłam się z Anią na wymiankę diabelsko-dekupażową ;) za co również chcę tutaj podziękować! Dostałam od Ani diabełka, którym się zachwyciłam, za którego Ania zażyczyła sobie zdekupażowaną podstawkę pod świece. Oczywiście były małe gratisiki :) Niestety fot nie mam :(

A - no i biorę udział w jej kolejnej wymiance, czarno-białej!

Szybciutkie wyniki CANDY!!!

2011-12-21T01:22:00.001+01:00

49 chętnych na sól się zapisało, jedno dziewczę tę sól wylosowało, której - jak napisała - pięknie zapachniało - tak, tak Anju - szczęście do Ciebie powędrowało ;)

Anja pisze...

Zapachniało pięknie :)
Ach może to mi się poszczęści?

10 grudnia 2011 13:48

... a wszystkiemu winien RANDOM - jak zwykle niezawodny i wielce pomocny w dobie kryzysu czasowego:

Anja - poproszę o dane do wysyłki JAK NAJSZYBCIEJ!

Wszystkim pozostałym uczestnikom serdecznie dziękuję za udział i życzę szczęścia w następnym CANDY!

Aromatyczne CANDY i jak to ze solą było!

2011-12-10T00:13:00.002+01:00

Ano było!

Sól. Do kąpieli. Baaaardzo aromatyczna, bardzo... swoja! Jak to? A tak to! Bo samodzielnie zrobiona! Na warsztatach, które miałam przyjemność ogromną prowadzić w mojej Parviflorze ;)

Skąd przepis? Hm... Tak naprawdę to nie pamiętam... Jakoś tak czas płata mi figla i sprawia, że nie wiem, czy przepis babciny, ciociny, maminy... bo przecież nie mój! W każdym razie - kiedy budynkiem odwiedzanym pięć razy w tygodniu zwie się szkołę podstawową - robię sole, mydełka i jakieś takie bliżej nieokreślone kosmetyki, chyba balsamy do ciała na bazie kremu Nivea! Moją mentorką jest Babcia, która dzielnie mi towarzyszy, pomaga i udziela niezbędnych rad! Po co ja to robię? Na prezenty! I tak to właśnie - czas wrócić do kosmetycznych hendmejdowych upominków - stąd pomysł na sól właśnie. Przepis? Na oko ;) z przymkniętym okiem na ilość przypraw! Tego musi być mnogo!

Uwijamy się dość sprawnie - pierw zabieramy się za tworzenie soli w trzech kompozycjach aromatycznych - powstaje "Świąteczna Kuchnia Babci", "Coffe Heaven" i "Egzotyczna Podróż".

Później ozdabiamy słoiczki metodą decoupage z użyciem papieru ryżowego. Jeszcze tylko przesypanie gotowej soli, opatrzenie słoiczków metką i dowiązanie szufelki - i gotowe!

*******

A teraz obiecane CANDY!

Jako że wyszło tej soli trochę więcej niż zakładałam (hmmm, to chyba przez tą "mnogość" dodatków ;) ) chcę się nią podzielić. Do słoiczka z solą "Świąteczna Kuchnia Babci" dokładam 2 świeczki ozdobione techniką decoupage - motywy obrazkowe na wszystkich przedmiotach do siebie pasują, więc wspólnie tworzą sympatycznie klimatyczny komplet. Kto z blogujących chciałby go dostać jeszcze przed Bożym Narodzeniem - proszony jest o:

1. Pozostawienie pod tym postem komentarza

2. Umieszczenie na swoim blogu poniższego obrazka w pasku bocznym z linkiem do tego CANDY

Losowanie odbędzie się 21 grudnia rano - więc istnieje możliwość wysyłki jeszcze w tym dniu - tylko muszę od razu dostać adresik :)

Jeżeli chętnych będzie więcej niż 50 osób - będą 2 losowania - pierwsze losowanie będzie dotyczyło kompletu, drugie - niespodzianki :) Jeśli chętnych będzie więcej niż 100 osób (w co wątpię, ale zobaczymy) - to będą dwie niespodzianki. Zatem - zapraszam! Sól naprawdę pachnie nieziemsko!

Kiermaszowo, jarmarkowo...

2011-12-04T22:00:00.000+01:00

Tak... I nie dzieje się i dzieje. Ot, taka przeplatanka. Osobiście wolę, kiedy się dzieje. A co się dzieje? W sumie dość sporo, nie ma dnia, żebym się nudziła!

Tym razem - mało pisania, więcej oglądania.

Ma się odbyć Jarmark Bożonarodzeniowy. Łał! Fajnie! Jego organizatorką jest moja nowa znajoma, Gosia. Mailujemy, co i jak - no i zapisuję się jako jeden z wystawców! Oby do 2 grudnia! W międzyczasie dowiaduję się o innym wydarzeniu - o Kiermaszu Kobiecym - cyklicznej łódzkiej imprezy - czemu by nie wziąć udziału? Zatem 27 listopada rozkładam swoje pierwsze w życiu kiermaszowe stoisko ze swoimi dekoracjami, a wraz ze mną - tuż obok - w sumie to nasze stoiska tworzą jedno większe - dwie moje Uczennice - Ula i Krysia :)

A 2 grudnia - jarmark rękodzielniczy:

*******

Ostatnio doceniam materię filcu. Tworzę dość proste dziwolągi, ale skoro sprzedawały się na jarmarku - znaczy, że chyba są dość ok? Planuję nieco bardziej wsiąknąć. Ale z decou na szkle nie rezygnuję!

*******

Jak wcześniej napisałam kiedyś tam - jeśli liczba Obserwatorów mojego bloga sięgnie 150 - ogłoszę CANDY - i tak się stanie, czekajcie na następny post ;) - muzę coś fajnego zaoferować - a może macie jakieś pomysły-podpowiedzi?

Warsztaty decoupage czyli nałogu końca nie widać!

2011-11-17T23:50:00.001+01:00

Nałogowym decoumaniakom - stanowcze TAK! Prowadzę warsztaty. I uczestniczę!

6 fantastycznych, artystycznych Dusz a pośród nich ja, niby 'mentorka' - jak twierdzą ;) no ok, może być ;)

W każdym razie - deseczki na zapiski i osobiste ołówki - oto, co zostało poddane naszym zabiegom a co sprawiło ogromną radość ich Twórcom!

A było tak:

wybieranie i wycinanie motywów serwetkowych

malowanie deseczek farbą w "kolorze spękań"

podsuszanie deseczek

tapowanie farbą w kolorze "babie lato" ;)

iii znowu podsuszanie - suszarka do włosów jest niezbędna jak widać! ;)

przyklejanie obrazków na deseczki

tworzenie "własnych" ołówków - naklejanie motywów i zacisk w folii termokurczliwej

i kolejne suszenie - już po lakierowaniu

tadam! Ozdobiona tasiemką deseczka na zapiski, z przywiązanym ołówkiem!

ozdabianie deseczki i przywiązywanie ołówka

od lewej: Ula, Ula, Krysia, Ewa, poniżej: Grzesiek

szkoda, że Grażynka musiała wyjść wcześniej i nie ma jej na wspólnym zdjęciu :(

*******
A ja, tak na boczku zupełnie, oddaję się swojej ostatniej pasji - decoupageu na szkle ciąg dalszy :)

*******
Dawno nie było tu CANDY :) więc coś muszę zorganizować - ale pierw niech na liczniku obserwatorów stuknie 150 osób!

Zapraszam :)

2011-11-14T00:46:00.000+01:00

Gorąco namawiam do wzięcia udziału w warsztatach artystycznego pakowania prezentów!

Zbliża się Boże Narodzenie, czas obdarowywania Bliskich upominkami - warto pokusić się o ich nietuzinkowe opakowanie!

Drukowanym, bezdusznym torbom papierowym mówię stanowcze NIE!

Odpowiednio zapakowany prezent zwiększa jego wartość, dostarcza moc wspaniałej zabawy, a obdarowana nim osoba poczuje się wyjątkowo!

Koszt udziału w warsztatach to tylko 99,00zł. Istnieje możliwość wystawienia FV.

Zaczynamy o godzinie 16:00, kończymy około 20:00.

Warto poznać tajniki młodej, ale prężnie rozwijającej się sztuki pakowania prezentów w miłej atmosferze i sympatycznym towarzystwie!

Liczba miejsc ograniczona, dlatego proszę o wcześniejszą rezerwację miejsc

pod numerem telefonu 664 636 242 lub e-mailowo na adres biuro@parviflora.pl

Dla każdego Uczestnika warsztatów miła niespodzianka!

Oczywiście kawka, herbatka i coś słodkiego w przerwie też się się znajdzie!

Pozdrawiam cieplutko

Magda Lasocka

Pracownia Florystyczna PARVIFLORA

Wyróżnienie - jak miło jest je dostawać!

2011-11-13T00:11:00.000+01:00

Tak! W odróżnieniu od niemal 70% bloggerów - z chęcią przyjmuję wszelkie wyróżnienia! Dlaczego? Bo są szalenie miłym gestem, bo sprawiają, że chce się pisać więcej i więcej, bo dają do myślenia, bo pomagają odpowiedzieć na dość często stawiane pytanie: po co bloguję? A w końcu - bo przyjęcie wyróżnienia jest wyrażeniem szacunku dla Wyróżniającego! Nie rozumiem mody na nieprzyjmowanie wyróżnień a co za tym idzie - wywierania presji na gościach, by pisali komentarze. Wolę przeczytać pod postem 5 wartościowych, przemyślanych komentarzy, niż 50 - a co drugi wyrażający po raz kolejny zachwyt w dwóch-trzech słowach...

No, dość prawienia! Przejdźmy do rzeczy!

A więc (wiem, wiem, nie zaczyna się tak zdania, no ale sami powiedzcie - pasuje, prawda?) - otwieram dziś po raz chyba osiemdziesiąty trzeci swoją skrzynkę mejlową a tam komentarz, z którego dowiaduję się, że Sylwia zaprasza mnie do siebie po odbiór wyróżnienia, jakie właśnie mi przyznała!

I schematycznie:

1. napisz, kto przyznał Ci wyróżnienie:

Skimmia z Kwiatów Natury

2. napisz 7 przypadkowych faktów o sobie:

pierwszy: kocham kwiaty

drugi: zapijam się herbatką malinowo-żurawinową

trzeci: spełniam się jako trener warsztatów ekologicznych

czwarty: zrzucam kilogramy - a niech tam, zdradzę Wam pewien sekret - jest mnie mniej o 72 standardowe kosztki margaryny Kasia :)

piąty: wpadłam po uszy w decoupage

szósty: lubię słuchać muzyki z lat osiemdziesiątych - wtedy to każdy kawałek był "jakiś"...

siódmy: planuję...

3. nominuj do wyróżnienia 15 bloggerek:

(od razu zaznaczam, że nie sprawdzam, czy akurat nie przyjmujesz wyróżnienia - jeśli przyjmiesz - będzie mi bardzo miło, jeśli nie - Twoja sprawa; KOLEJNOŚĆ PRZYPADKOWA)

jeden: ANIELINA

dwa: MEDŻIK

trzy: BASIA

cztery: ANIA

pięć: SHIRAJA

sześć: KORONKA

siedem: ANIA

osiem: OLA

dziewięć: KASIA

dziesięć: APUNI

jedenaście: BASIA

dwanaście: AGA

trzynaście: MIRIAMART

czternaście: ELA

piętnaście: HANIA

*******

A w kolejnym poście pokażę Wam kolejne wyniki odmóżdżania dekupażowego ;)

Uwaga! Kolejny nałóg!

2011-11-06T13:46:00.000+01:00

Ja wiem, że nałogi to najgorsza najgorszość! W jednym siedzę po uszy i nie chcę go porzucić! A w drugi właśnie wpadam! I choć bronię się nogami i rękami to... zresztą zobaczcie sami!

Od niepamiętnych czasów uwielbiam świece, lampiony, latarenki i takie tam, a od niedawna uwielbiam pracować z papierem ryżowym, którym jakbym mogła - okleiłabym dosłownie wszystko! Jest to materiał, który fantastycznie współpracuje ze mną, z moimi wyobrażeniami i po prostu - no co tu będę dużo pisać - podoba mi się i już! Dlatego ostatnimi czasy produkuję dziesiątki lampionów, świeczników i tym podobnych rzeczy - choć wiem, że nie są jeszcze idealne, nie są tak bogato zdobione jak może być powinny, ale... zbyt szybko znikają, żebym miała jeszcze możliwość ich dopieszczenia :)

lubię robić coś w kompletach - zatem jeden komplet większy, w skład którego wchodzi podstawka na świece, 2 świece i butelka

a tu mały komplecik - z użyciem sproszkowanej koloryzowanej masy perłowej

No i zdecydowanie wolę lakier satynowy ;)

Przychodzi taki dzień raz w roku...

2011-10-30T12:15:00.001+01:00

a powinien częściej...

1 listopada. Wszyscy spieszymy odwiedzić naszych bliskich, których już z nami nie ma, którzy śpią... Czasem daleko a czasem o kilka minut drogi stąd... Dlaczego niektórych odwiedzamy tylko raz w roku i to "przy okazji" Wszystkich Świętych? Zapominamy? A kiedy już dotrzemy, zapalamy znicz... Czasem tylko lub aż tyle robimy... tak po prostu...

W tym roku nie nastawiam się na wielki ruch w interesie. Klienci mają coraz mniej pieniędzy, wydaje mi się, że również coraz mniej czasu by zająć się choćby zamówieniem kwiatowej kompozycji na grób... Jednak ani jedno ani drugie nie tłumaczy wszędobylskiego kwiatowego badziewia, przepraszam - "kwiatowego". 3 sztuczne chryzantemy, sztuczny podkład typu żelazko, sztuczna kokarda, trochę suchego zatrwianu. 9,12,15zł . A za 20zł to już naprawdę wypas - dodany suszony lotos, czasem kulka rattanowa. Nie potrafię tego zrozumieć - skoro ktoś nie ma pieniędzy, żeby kupić porządną, dobrze wyglądającą kompozycję - niech nie kupuje wcale, niech dołoży te 10 czy 15 złotych do większego znicza, albo niech kupi po prostu kilka ciętych żywych chryzantem do wazonu...

Chyba o wiele lepiej wygląda donica z popularną chryzantemą zwaną "dąbkiem" delikatnie udekorowana niż postawiona w reklamówce foliowej na pomniku...

To jest błędne koło zębate, które samo się napędza - pseudokwiaciarze produkują ten badziew, bo klienci to kupują a kupują to, bo nie mają łatwo podanej lepszej alternatywy, a skoro nie ma alternatywy - kupują co jest, wówczas pseudokwiaciarze są święcie przekonani, że robią złoty interes, bo ich pseudokompozycje są kupowane, więc je produkują na potęgę...

Sztuczności to jedno - choć sama nie stronię od sztucznych kwiatów - ale te muszą mieć co najmniej jakość, to sztuczny podkład wg mnie to profanacja. Drugie - to warsztat pseudokwiaciarzy - wiedzą, że dzwonią tylko nie potrafią wskazać konkretnego kościoła. Tworzą dekoracje przy użyciu profesjonalnych produktów, których nie potrafią odpowiednio wykorzystać... Żal mi... Żal tych wszystkich ludzi, którzy kupują albo jedno albo drugie... Po prostu nie wiedzą, że można inaczej... lepiej... ładniej... poprawniej... z szacunkiem ot tak, po prostu...

bez komentarza...

Choć nie nastawiałam się na nic - a to zajęcia, a to Misiek, a to kurs jedne, drugi, kolejny - to ten, kto chciał - dotarł m.in. do mnie, czyli zaniesie w tym roku na cmentarz coś, co zostało zrobione specjalnie dla danej osoby, z sercem i duszą... tak po prostu...

wianek ze sztucznymi gałązkami storczyka

wianek z wiklinowym krzyżem i gałązką sztucznego storczyka - ze zniczem

i wersja bez znicza

wianek stanowiący dekorację znicza, ze sztucznymi cantedeskiami

a tu bez znicza

i kolejne wianki do zniczy - ze sztucznymi chryzantemami, cantedeskiami i kryształami

Pozdrawiam!

260 kilometrów to nie odległość!

2011-10-25T10:04:00.003+02:00

... za to materiał na dłuuuuugi post!

2 maja dostaję maila od jednej z forowych znajomych z portalu e-florystyka.pl:

Droga Parvi, czy w Twoim grafiku jest jeszcze wolne miejsce na bukiet
ślubny na sobotę 17 września w Krakowie? Teściowa chciała ubrać kościół,
więc z tym jeszcze się wstrzymuję, ale może uda mi się ją przekonać...
natomiast bukietu ślubnego mi raczej nie odmówi, a ten chciałabym zamówić u
Ciebie :) Poza kościołem chciałabym kwiatowy full service, ale zanim będę z
nimi pertraktować chciałabym zapytać czy masz wolny termin w tym czasie :)
Pozdrawiam, Justyna

O matko! Czyli że co?! Ale fajnie! Czas mam, chęci tym bardziej, zrobię! Ale, ale! Gdzie to miałoby być? KRAKÓW?????????? I emocje szybko opadają! No bo gdzie z Łodzi do Krakowa... Wiem, wiem. Dałam radę z dekoracjami do Mińska Mazowieckiego? Dałam! Do Piotrkowa Trybunalskiego? Tak! Nawet do Stolycy... DO FRANCJI? TAK!!! No to do Krakowa chyba tez dam... Chyba... Chociaż... Sama nie wiem... W końcu odpisuję, że pomogę zrobić bukiet - wyślę konstrukcję, a Justyna sama sobie poradzi z naklejaniem kwiatów, bo bukiet miałby być z aluwijasków... Ta natomiast nieugięta - rezerwuj termin! NO DOBRA!

17 WRZEŚNIA RUSZAM DO KRAKOWA Z KWIATOWĄ ODSIECZĄ!

Ale zanim, zanim... W połowie sierpnia - wypadek Miśka. Chcę wszystko, co zaplanowane - odwołać, w tym wyjazd do grodu Kraka... Sama nie pojadę, więc z kim? Jak? Depresja i załamka dają się we znaki... Zapuszczam siebie, kontakty ze znajomymi, wszystko leci mi z rąk... Na szczęście wkoło są kochani ludzie, którzy bezinteresownie po prostu mi pomagają i... pomagają podjąć decyzję, że nie mogę zostawić na miesiąc przed uroczystością Justyny, po wszelkich ustaleniach... Przecież dam radę... MUSZĘ! tylko to zdrowie szwankujące...I psychiczne i fizyczne - gil do pasa i duszący kaszel - jak ja tego nienawidzę!!! W międzyczasie podejmuję pracę na stanowisku trenera florystyki, prowadzę kurs. Zmęczenie daje się we znaki, ale gdyby nie ono, łamałabym się przez smutną rzeczywistość, która otaczała mnie zewsząd, nawet wtedy, gdy patrzyłam w oczy, te najukochańsze, smutne, przygaszone...

Zamawiam kwiaty (dopuszczam się czynu być może karygodnego, ale wg mnie odpowiedniego - zmieniam kolor storczyka z różowego na pomarańczowomalinowy! ojjj, może mi się dostać od PM! - no ale jak mi ten pudrowy róż nijak nie pasuje do całości to co mam zrobić?!), jadę do hurtowni po dodatki. Czyli już wszystko mam, nic tylko szykować! Pierw wyplatam konstrukcje aluwijaskowe - pod bukiet Panny Młodej i mniejszy pod bukiecik Świadkowej, butonierki, wpinki kwiatowe we włosy, i na samochód - na maskę i tylne drzwi. Srebrne aluwijaski połączone białymi wyciorkami. Nawet, nawet! Nie no, żartuję - jestem zadowolona!

W środę dostaję gorączkę, 39... W kościach mnie tak potwornie łamie, jak chyba jeszcze nigdy, nie mogę ruszyć szyją! Faszeruję się różnymi medykamentami, no bo przecież PO CO iść do lekarza, samo przyszło, samo przejdzie... W czwartek wcale nie jest lepiej, może katar mniejszy... Piątek? Dotaczam się do pracowni i tworzę 2malutkie, słodkoróżowe pomanderki z drobnego santini dla malutkich Druhenek. Nieocenioną jest tu pomoc Mamy, która dzielnie mi towarzyszy i pomaga! Później układam kompozycję główną na stół weselny Państwa Młodych (mniejsze mogę zrobić dopiero na miejscu), na ostatnich nogach, po 3 mocnych kawach, około godziny 1ej w nocy robię 2 dekoracje, które również staną na sali weselnej. 2:30 pakuję do samochodu kwiaty i wszelkie przydasie, konstrukcje, kawę. Idę spać!

Wstaję nieprzytomna o 6 rano. Misiek stoi nade mną z kawą i dobudza, żebym tylko dała radę zejść do samochodu, później mogę się przespać, aż do samego Krakowa. Razem z nami jadą moi Rodzice - do pomocy i na wycieczkę ;)

Znowu mam gorączkę. Tylko nie wiem z czego - czy z przeziębienia, które chyba mija, choć w kościach jeszcze czuję rwanie, czy ze stresu? Bo denerwuję się ogromnie! Najgorsza jest myśl, że po drodze mogłoby się coś stać, że moglibyśmy nie dojechać... I wtedy co? Justyna zostaje bez kwiatów w TYM DNIU!

Jednak szczęśliwie docieramy około 10 rano do restauracji, w której odbędzie się wesele. Tam "dostaję" miejsce pomieszczenie, w którym mogę robić dekoracje. Zabieram się za klejenie bukietu dla Justyny - matko jak ten czas leci! W tempie ekspresowym kleję bukiet dla Druhny, błyskawicznie powstają butonierki, wpinki we włosy, deko auta.... No własnie! AUTO! Czas goni jakby miał gdzieś całe zamieszanie i mój rosnący z minuty na minutę stres! Rodzice i Misiek wieszają dekorację za Nowożeńcami.

Ok, wszystko zrobione, oprócz dekoracji na stoły weselne Gości. Zrobię je jak wrócimy ze strojenia samochodów - a to jakieś 30 kilometrów dalej! Tam też zawozimy bukiety i wszystkie inne drobiazgi.

Justyna... wygląda zjawiskowo! Mówi, że bukiet śliczny i wszystko inne też! Uff! Czyli podoba jej się zmiana koloru storczyka! I wiecie co? Na oczach ma położony cień... pomarańczowomalinowy! TRAFIŁAM! Albo jej makijażystka. :)

Czas pędzi znowu, jakby go kto gonił! Wracamy na salę - mam godzinę na wykonanie 6 kompozycji w użych szklanych kielichach martinówkach! Dobrze, że ustaliłam kule rainbow - nie trzeba się pieścić z zakrywaniem gąbki a i efekt dekoracji jest ciekawszy! ustawiam wszystkie kielichy w rządku i lecę taśmowo! Mama obcina starca, Misiek tnie haftki, tata przycina eustomę a ja latam od kielicha do kielicha, robiąc przy tym setki przysiadów, klękań, stękań ale... WYROBIŁAM SIĘ! Jeszcze NIGDY w tak ekspresowym tempie nie zrobiłam tylu dekoracji naraz, a które to dekoracje nawet mi się podobają!

Ustawiamy wszystko na sali, jeszcze tylko kilka kosmetycznych poprawek i zdjęcia... O MATKO! Nie mam zdjęć bukietu

(tylko takie zrobione na szybko komórką),

samochodu, pomanderków, biżuterii... NIE MAM! Justyna chyba mi przyśle coś... Poproszę. A nie! Fotki samochodu mam, Misiek cykał jak stroiłam samochody rodziców Młodej Pary. Słońce niestety zrobiło małego psikusa i lekko popsuło efekt, ale coś tam widać:

Wychodzimy z restauracji na 15 minut przed przyjazdem pierwszych gości weselnych. UDAŁO SIĘ!

Udało... Zasypiam, nawet nie wiem kiedy dotarliśmy do Łodzi. Kładę się w opakowaniu, nie mam siły na nic. Powoli zbijam gorączkę i poziom adrenaliny wraca do normy. Błogo...

ALE CZY SIĘ PODOBAŁO? CZY JUSTYNA ZADOWOLONA? CZY NIC SIĘ NIE POPSUŁO?

A w poniedziałek dostaję maila:

Witaj Parvi :)
wreszcie mam chwilę aby coś napisać. Dziękuję Ci jeszcze raz za wspaniałe dekoracje, goście byli zachwyceni, ja również, bukiet zrobił furorę. Wszystko pięknie wyszło i było trwałe. Część gości nawet zabrała sobie kryształki na pamiątkę ;) stąd jeszcze moje pytanie czy mam Ci zwrócić dodatki, naczynia i niskie martinówki? Nie mam jeszcze żadnych zdjęć, fotograf da materiał dopiero za 2 tygodnie najwcześniej, wtedy Ci je prześlę. Alu z samochodu wypożyczonego do ślubu kazałam zabrać kiedy odjeżdżał, będę studiować wykonanie :) Cieszę się ogromnie, że zgodziłaś się przyjąć tak odległe zamówienie, piękniejszego bukietu nie mogłabym sobie wymarzyć :)
Dziękuję i pozdrawiam serdecznie

Iiii wszystko jasne ;)

Amaranty, bakłażany, róże...

2011-10-19T22:46:00.000+02:00

Tak sobie myślę, że te kolory chyba nigdy nie zostaną wyparte... Jednocześnie dziewczęce i kobiece, codzienne i eleganckie, zwyczajne i wytworne i... zawsze ciekawe! A wszystko zależy od tego, kogo zdobią, jaka jest jego Właścicielka. Jeśli macie ochotę - zapraszam na przejażdżkę po amarancie, bakłażanie i różu.

Pierwszym bukietem, jaki chcę Wam pokazać - to bukiet z półki tej dla mnie najwyższej - z tzw. ALUpółki ;) kto mnie zna - pewnie już się uśmiecha pod nosem! A kto jeszcze nie - już tłumaczę o co kaman - otóż UWIELBIAM kręcić druty! Aluminiowe druty rzecz jasna! Z nich powstają moje najulubieńsze ALUwijaski! Ale do rzeczy, a na rzeczy jest bukiet, który nosi nazwę

'wodospad namiętności'

butonierka Pana Młodego

bransoletka Pani Świadek

butonierka Pana Świadka

Następny bukiet - klasyczne berło z cantedeskii ale w wydaniu... hm... no właśnie? Jakim? Bardziej eleganckim? Nie da się. Bardziej efektownym? Na pewno. Bardziej... Zresztą zobaczcie sami

'bakłażanowy sen'

butonierka Pana Młodego

wpinki kwiatowe we włosy Panny Młodej

Czas na przedstawienie różu, w który ubrałam bukiet o nazwie (ponoć fachowo) pomander. Chyba najbardziej stresujący bukiet ślubny, jaki do tej pory zrobiłam! Kuleczka, po prostu. O, taka:

'różana pomadka'

butonierka Pana Młodego

*******

Dziękuję wszystkim za miłe komentarze i maile - jest coraz lepiej, choć cały czas ciężko... Na szczęście mam kwiaty i układając je na chwilę się od tego wszystkiego odrywam... W następnym poście pokażę Wam bukiet, który powstał na życzenie pewnej Krakowianki ;)

Pozdrawiam cieplutko!

Ile jeszcze tych zaległości?!?!?!?!

2011-10-17T23:11:00.000+02:00

A następnie...

Taka klasyczna, zwyczajna... Układana pomiędzy jednym a drugim wytarciem nochala spuchniętego od łez...

butonierka Pana Młodego

wpinki kwiatowe we włosy Panny Młodej

butonierki Panów Świadków

*******

Dzięki!

Czwarty post zaległy; róże na górze!

2011-10-10T00:13:00.000+02:00

... a raczej górą!

Jest taki specyficzny typ bukietu ślubnego, którego nazwę tworzymy od nazwy kwiatów, z jakich powstaje i z końcówką -melia. Brzmi może dziwnie i mało zrozumiale, być może ja coś niejasno tłumaczę, więc przejdźmy do przykładu - bukiet stworzony z ogromnej ilości płatków róż - ROZAMELIA (ROSAMELIA).

rozameliowy zawrót głowy - na czele bukiet ślubny

bukiet Pani Świadek

butonierka Pana Młodego i butonierka Pana Świadka

*******
Dziękuję wszystkim za słowa otuchy... Ja wiem, że będzie lepiej! tylko trzeba czasu...

Trzeci post zaległy; ślubnie, ślubnie, ślubnie...

2011-10-03T21:46:00.002+02:00

Kolejnym bukietem, do którego mam szczególny stosunek jest ten upleciony z lejców plumosusa, z frezją, goździkiem i zatrwianem...

Spojrzenie na zdjęcie tego bukietu przywołuje mi na myśl jednocześnie niezmiernie miłe wspomnienie fantastycznej Panny Młodej i wspomnienie zupełnie odwrotne, kiedy wykonując ten bukiet (nie wyszło do końca tak, jak chciałam... nie mogłam... Pani Madziu - przepraszam...) dowiedziałam się o wypadku mojego Miśka... 13 sierpnia... Do tej pory nie jest dobrze :( ech...

*******

bukiet Panny Młodej raz jeszcze

butonierka Pana Młodego

bransoletka Pani Świadek

butonierka Pana Świadka

dekoracja samochodu

Drugi post zaległy - ślubnego ukwiecenia ciąg dalszy

2011-10-02T21:31:00.000+02:00

"Pani Madziu - przyszła ta chwila, chciałabym zamówić bukiecik do ślubu."

Przemiłe spotkanie; tony magazynów z florystyką ślubną, kilka godzin rozmów, ustalenia, ustalenia, ustalenia. Inspiracją dla wymarzonego bukietu ślubnego Pani Ani jest bukiet spod ręki mistrza Zygmunta Sieradzana. Śniedek, ćmówka, goździk.azjatycki. Dodatkowo gipsówka. I delikatna girlanda. I oto ten bukiecik - delikatny, dziewczęcy, lekki:

do kompletu butonierka Pana Młodego

wpinka kwiatowa we włosy Panny Młodej

(przepraszam za jakość, innej fotki nie mam)

butonierka Pana Świadka

bukiecik Pani Świadek

Oprócz powyższych - powstają dekoracje na salę weselną, która wymaga ogromnej ich ilości... Brak odpowiedniej komunikacji z Właścicielami sali, brak potencjału sali, brak zrozumienia, brak sił... Brak zdjęć...

Pierwszy post zaległy czyli: zaległości czas zacząć nadrabiać :)

2011-10-01T13:40:00.000+02:00

Jest tego wszystkiego naprawdę cała masa! Od czego by tu zacząć? Pewnie, najlepiej od tego, co najwcześniejsze :) W takim razie UWAGA zaczynam serię "zaległych postów".

*******

Mięta. Coś niesamowicie orzeźwiającego, coś niesamowicie świeżego, coś, co sprawia, że łatwiej i przyjemniej się oddycha... I taki też jest właśnie kolor, kolor jasnej, pastelowej mięty wmieszanej w przepyszny śmietankowy mus... Przedstawiam Wam bukiecik. Taki zwyczajny. Prosty. Jak wiele innych... Mimo to, kiedy patrzę na niego - uśmiecham się na samo wspomnienie jego wykonywania, ustalania z Panną Młodą szczegółów. Jest taki... jeden z tych, co gdzieś głęboko w środku nie daje o sobie zapomnieć.

w komplecie butonierka Pana Młodego

wpinka kwiatowa we włosy Panny Młodej

bransoletka Pani Świadek

butonierka Pana Świadka

*******

Dziękuję wszystkim za maile, dzięki, że jesteście!

Powrót do tych oddychających po prostu...

2011-09-04T22:50:00.000+02:00

Wracam...

Jeszcze nie tak dawno jakby mnie nie było, przestałam...

Wracam...

Łapczywie łapię każdy kolejny promień słońca, staję na równi w szeregu z tymi, co oddychają po prostu...

Jestem. To chyba ważne. Być. Dla kogoś.

*******
Zanurzam się w Wasze blogi, dzięki, że jesteście :*

"Wychodzą z cienia podwórkowe wspomnienia"...

2011-08-05T08:36:00.002+02:00

... to tytuł pewnego PROJEKTU Ośrodka Działań Ekologicznych Źródła, gdzie od niedawna sobie tak z doskoku pracuję.

Dziś się chwalę, nie trzeba czytać :)

konkurs ---> opowiadanie ---> zajęcie II miejsca

Oto moje zasługujące na srebrny medal opowiadanie:

"Wakacje… Świadectwo – to takie najpopularniejsze, czyli bez czerwonego paska, cieszy. Cieszy przede wszystkim dlatego, bo oprócz wydrukowanej formułki: „otrzymała promocję do klasy piątej” zawiera treści niedrukowane: „laba”, „zabawa”, „odpoczynek” i takie tam, podobne.

Godzina siódma rano – jak miło o tej porze się obudzić i nie mieć w głowie nakazu pójścia do szkoły – aż chce się wstać! I co tu dalej robić? Śniadanie? Na szybko, nie ma czasu, jest tyle spraw do załatwienia. Kartka od mamy przypięta do korkowej tablicy zdaje się nieco krzyczeć: „Jak zjesz śniadanie, możesz wyjść na dwór, tylko klucze zostaw u cioci. Mama.” Dlatego tym szybciej pochłaniam trzecią kanapkę z dżemem, w jakimś bliżej nie wytłumaczalnym pośpiechu zamykam drzwi, klucze oczywiście zostawiam u cioci (zaprzyjaźniona sąsiadka) i zbiegam ze schodów tak szybko, jak tylko potrafię – a ostatnio nauczyłam się zbiegać po 3 schody naraz! Brama. Kolejna klatka schodowa. I tu już tak szybko sobie nie radzę – muszę tylko wejść na trzecie piętro. To nic, że trudno złapać oddech (wbiegam bez chwili zatrzymania, po dwa schody!), to nic, że jestem czerwona jak burak, to nic… bo jestem u mojej przyjaciółki Karoliny.

- Gotowa? – pytam nieco zmienionym głosem, stale próbując uspokoić oddech.

- No. Masz gumę? – pyta Karola.

- Nie mam, gdzieś wsadziłam, weź swoją.

***

Ok., przyznaję, do dziś jestem totalną bałaganiarą! Mnie to nie przeszkadza, a mąż się przyzwyczaja…

***

I już zbiegamy na dół, na dwór… Jeszcze jest chłodno – ogólnie w naszym podwórku zawsze jest chłodno – słońce praktycznie tu nie zagląda – ot, podwórko jakich wiele w łódzkim śródmieściu – czyli typowa studnia – z każdej strony trzy piętra plus strych. Dobrze, że po środku jest duży trawnik, a na nim wielki kasztanowiec, lipa, dzika jabłoń i głóg, który kwitnąc na wiosnę stroi ten nasz śródmiejski kawałek zieleni w różową kokardę. Oprócz tego na podwórku mamy kilka zdrowych krzewów dzikiego bzu, wątły ligustr i niewiele większa od niego kalina. Wśród tych drzew stoi nieco zniszczona lecz cały czas spełniająca swoją rolę – huśtawka-równoważnia. Są jeszcze wkopane w ziemię opony, piaskownica, dwie ławki (jedna zielona, z oparciem, druga bliżej nieokreślonego koloru – może brązowego? – bez oparcia, tej nie lubimy!) i wędrujący po całym podwórku trzepak. Naszym ulubionym miejscem jest huśtawka, zawsze siadamy tak, by złapać równowagę i… siedzimy i gadamy. Wspominamy wczorajszą szkolną akademię, opowiadamy o tym, co działo się w naszych klasach; Karola jest młodsza ode mnie o rok. Jak zwykle nie możemy się nagadać. Postanawiamy, że zagramy w gumę. W sumie to dobrze, że mamy tą Karoli – jest dłuższa, a jak jesteśmy tylko we dwie – to dłuższa jest lepsza, bo możemy ją zaczepić o rynnę (moją gumę, krótszą, zaczepiamy o głóg, tylko że niewygodnie skacze się na piasku…).

- W co gramy? – pytam stając w gumie, naprzeciwko rynny.

- Rzymskie.

I tak Karola skacze jedynki, dwójki, trójki, czwórki, piątki (te są dość trudne, zwłaszcza jak się ma sandałki zapinane na kostce), szóstki i tak do dziesiątek. Mogłaby skusić… Teraz idzie męczko z bambinem. To jest jazda – od jedynek do dziesiątek i od dziesiątek do jedynek – bez przerwy, cały układ! Jest! Skusiła na piątkach mimo że ma tenisówki! To teraz ja – Karola wchodzi w gumę. Kosteczki? Pikuś, od dawna jestem w tym niepokonana – pierw podstawa, powoli, potem męczko z bambinem. I co teraz? Łydki? Ok., to samo na łydkach. Kapituluje na trójkach. Teraz kolej na Karolę. Przechodzi! Przechodzi też łydki, choć tu ustalamy, że po męczku jest odpoczynek. Bambino też ma zaliczone. Oczywiście i tak cały czas plotkujemy. Uwielbiamy w ten sposób spędzać czas, razem, na podwórku. Kolanka – no tu już nieco trudniej, wiadomo. Samo męczko. Skucha! Na dwójkach! Wskok i wyskok – pokonują Karolę! Ja przechodzę kolanka bez zająknięcia, ale zatrzymuję się na udach. Trójki. Naskok na obie gumy jednocześnie, jedna noga na jednej gumie. Trudne! Karola też tu dochodzi. Ba – nawet dochodzi do dychy. Odpuszczamy męczko. Pas. W pasie jest już nieco inaczej; przeskok przez obie gumy, wskok i wyskok bokiem – na inne ewolucje już się nie decydujemy. Paszki, czyli jakaś kosmiczna przekładanka gumy pod pachami, wygląda co najmniej dziwnie! Szyjka – to jest proste! Guma pod brodą, przejście z jednej strony na drugą i powrót – chociaż jak się okazuje, wcale nie takie proste i nie do przejścia za każdym razem! A Karola przechodzi. I ostatnia partia – powietrze. Łapki w górę, i klaskanka: tydzień ma siedem dni, są to takie dni, jak: (skakanie wkoło, guma pod pachami) poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela. Dobra, kończymy, Karola wygrała. Tak naprawdę nie liczymy tych naszych wygranych i przegranych. Najfajniejsze jest to, że nie musimy kisić się w domu, mamy doskonałe zajęcie podwórkowe. Czasem dołącza do nas Justyna – wtedy nie musimy zaczepiać gumy o nic. Jak jeszcze wyjdzie Iza – to dobieramy się w pary i „robimy debla”. Zgadnijcie – z kim zawsze jestem? I która para wygrywa?

- Gramy jeszcze w greckie? Albo popularne? – pytam.

- Nie, chodź na huśtawkę.

I tak niemal codziennie. Guma to jest fantastyczny wynalazek!

***

Kto dziś gra w gumę? No kto? Rzymskie, Greckie, Popularne… Brzmi dość znajomo, choć to zupełnie inna bajka, jakże odmienna od tej, w której dziś żyjemy. A może to już baśń…?"

*******

A jakie są Wasze podwórkowe wspomnienia?

Dziękuję - wyróżnienia są...

2011-08-04T00:07:00.003+02:00

... takie faaaaajne i mobilizujące!

DZIĘKI! DZIĘKI! DZIĘKI!

Po trzykroć dzięki bo dziękuję trzem fantastycznym babeczkom:

1. Sylwii z http://dekupazoweuroczysko.blogspot.com/

2. Agnieszce z http://kaprysneinspiracje.blogspot.com/

3. Emilce z http://mojearty.blogspot.com/

Reguła idąca w parze z wyróżnieniem brzmi:

Podziękuj i napisz link blogera, który przyznał nagrodę.

Skopiuj i wklej logo na swoim blogu.

Nominuj 16 innych cudownych blogerów (nie można nominować blogera, który wam przyznał nagrodę).

Napisz o sobie 7 rzeczy.

Napisz im komentarz, by zainteresowani dowiedzieli się o nagrodzie i nominacji.

No to czytajcie:

Moja szesnastka - pewnie wiele z Was tu wymienionych już takowe wyróżnienie posiada, ale co tam - od przybytku głowa nie boli! Nie będę sprawdzać, kto wyróżnień nie przyjmuje... Po prostu - jeśli nie chcesz - nie przyjmuj i tyle. Ja w każdym razie wyróżniam, ot co!

O mnie:

kocham układać kwiaty
kocham uczyć
kocham Kotlinę Kłodzką
kocham pieskie czworonogi
kocham wydawać pieniądze
kocham czekoladę
kocham piwo

W następnym poście pochwalę się pewną wygraną - a w zasadzie zajęciem II miejsca w pewnym konkursie - ale co tam! Nie dla nagród człowiek żyje, ważne, że jest zauważany!

Pozdrawiam cieplutko!

Sprostowanie i przepraszam :(

2011-07-28T10:28:00.000+02:00

CANDY rozlosowane... Niby numerki się zgadzają... W sumie emocje opadają, ale...

Otwieram skrzynkę mailową, a tam smutna wiadomość:

Witaj,

właśnie zaglądałam na posta z candy i.. pierwszy raz.. jest mi niezmiernie przykro, że ktoś usunął mnie z listy oczekujących z zabawie:( nie wiem czym sobie na to zasłużyłam?:( przykre-ale cóż.. pozdrawiam Ecila -- http://cartolina-style.blogspot.com/

O matko! Aż mi się słabo zrobiło! Jak to? Przecież żadnego komentarza nie usunęłam, numerki się zgadzają! A jednak...

Błąd! Ewidentny błąd! dlatego...

PRZEPRASZAM BARDZO, BARDZO MOCNO I PROSZĘ CIĘ, ECILO, O DANE DO WYSYŁKI - CHCĘ W RAMACH PRZEPROSIN ZA PRZEOCZENIE WYSŁAĆ CI COŚ SPECJALNEGO!

Hm... a numerki się zgadzają? Już nic z tego nie rozumiem! :)

I po rozdaniu :)

2011-07-27T14:29:00.000+02:00

Fakty:

dni istnienia PREZENTOWISKA sztuk: 410
postów sztuk: 112
komentarzy sztuk: 1049
obserwatorów sztuk: 141
odwiedzin sztuk: 37.100
zmian szaty graficznej sztuk:1
zorganizowanych CANDY sztuk: 3
biorących udział w ostatniej zabawie niespodziankowej osób sztuk: 61

1 skimmia

2 AnnaZ

3 FLOWER SHOP

4 Ania

5 Ula

6 Magda

7 Dysiak

8 MaJu

9 Kaśka

10 Elżunia

11 rhodiana

12 Magda

13 justysias7000

14 edyta350

15 alina

16 miriamart

17 ROMA

18 Justyna

19 witaaminkaa

20 Modrak

21 jola_zola

22 magdowo

23 Tami

24 Megan

25 Monika

26 Karolina

27 Kasia

28 darsi

29 esophie

30 Asia

31 magdowo

32 Ula

33 vivi22

34 Hania

35 Uroczysko Luny

36 Sandrita

37 wanda_95

38 Dzieła Madame

39 z potrzebywnetrza

40 wiol5

41 Maja

42 Igoria

43 Czarna Lola

44 Anja

45 scarbeq

46 Magda

47 Jomo

48 kaska-1970

49 Katia

50 zainspirowana

51 Arthemis

52 MAGI A.

53 sweet lavender

54 raeszka

55 Mój świat i hafty

56 Sylka

57 Nika

58 inga

59 Wiedźma

60 martenka

61 Ania

niespodziankowa wygrana sztuk: 1 wędruje do: Arthemis

GRATULUJĘ!!!

dowód:

Nietoperze w akcji!

2011-07-19T14:44:00.001+02:00

OSTRZEGAM! Będzie dużo tekstu czytania i dużo zdjęć oglądania. Nie ponoszę odpowiedzialności za ewentualną stratę czasu i prawdopodobne wzruszenie ;)

*******

- Chcielibyśmy cię prosić, żebyś ułożyła kwiaty na nasz ślub.

O matko kochana! No jasne, że ułożę! A wzruszenie na moment ściska mi gardło... No bo ja, bo Wy... i tak dzieje się i nie dzieje między nami, jakoś tak... ale bardzo, bardzo dziękuję za zaufanie! Znów zaczynam wierzyć w sens przyjaźni... wiecie o co chodzi i do czego "piję"? Oj, wiem, że jestem niepotrzebnie pamiętliwa, ale co zrobię, no...

Od razu wiadomo, że motywem przewodnim będzie nietoperz. I ulubione kolory Gosi: róże, fiolety, amaranty, purpura i wszelkie tym podobne...

Zaczynamy od zaproszeń; czarne nietoperze na tle srebrzystego księżyca, a wszystko pod osłoną granatowego skrzącego się nieba... Kilka srebrnych akcentów, biały "fifrok"...

Na jakieś 3 tygodnie przed ślubem jedziemy do Nostalgii - restauracji w podłódzkich Sokolnikach. Oglądam salę, fotografuję, układam w głowie zarys rozmieszczenia dekoracji... Po powrocie, już w pracowni, omawiamy szczegóły. No, może nie do końca szczegóły - Gosia i Marcin dają mi w sumie zupełnie wolną rękę - ma być oryginalnie, z zachowaniem kolorów i wybranych przez Pannę Młodą kwiatów.

I niby wszystko jasne, zlecenie niesamowite, wyżyję się na pewno, ale... no i tu zaczynają się schody! NIETOPERZE! Skąd? Jakie? Ile??? Najprościej i najtaniej wychodzi zakup czarnego papieru wizytówkowego, odrysowanie kształtu i wycięcie. No właśnie... Czy aby na pewno najprościej? Wycinanie nietoperzy to jakaś masakra! Nie jest to prosty motyw, o nie! Powoli coraz bardziej zaczynam się irytować, myślę, co tu zrobić... Szukam w necie nietoperzy... Pojawiają się, ale rodem z halołin! A przecież to nie ma tak wyglądać! Koleżanki z E-F podpowiadają, żeby udać się do agencji reklamowej... No, może to jest myśl? Obdzwaniam kilkanaście takich miejsc, piszę kilkanaście maili (2 dni w plecy jakby nie było...) - nietoperze mogą być z PCV, plexi, dibondu (co to kurde jest???), a najlepiej z papieru... Wszyscy zaskoczeni, obiecują wycenę... Nie wszyscy dotrzymują słowa. Ci co dotrzymują - okazują się raczej delikatnie mówiąc - drodzy. A ja tych nietoperzy to potrzebuję z tysiąc na pewno! No może trochę mniej, ale siedemset to dolna granica.... W końcu znajomy przychodzi z pomocą. Nietoperze będą papierowe, takie jakie chciałam od samego początku żeby były! Kupuję w sumie 733 sztuki różnych wielkości; na wizytówki, na menu, na konfetti, na dekorację auta, do wiązanki ślubnej i pozostałych kwiatowych kompozycji...

Zamawiam w moim sprawdzonym i ulubionym miejscu - kwiaty. Niestety eustoma może nie mieć takiego koloru, jaki sobie wymyśliłam, cantedeskia również może różnić się od zakładanej, dobrze, że glorioza będzie taka, jaka ma być! W końcu okazuje się, że wszystko jest tak, jak być powinno! Jeszcze tylko kilogramy lejców, kilometry bluszczu i... do dzieła!

W przedślubny piątek razem z moimi dziewczynami jadę na salę i tam, na jej dziedzińcu - tworzymy dekoracje (dobrze, że pogoda się poprawiła!). Powstaje 12 kompozycji wiszących, 6 stojących w szklanych kielichach, kompozycja główna na stół Młodych (w teorii - symetryczna, w praktyce - oczywiście asymetryczna, nienawidzę symetrii i już!), a do tego 8 kielichów ze świecami, kilka drobniejszych dekorków ustawianych to tu, to tam, nawet w toalecie. Wieszamy, ustawiamy, zawiązujemy materiały na krzesłach, do których przypinamy piny - na każdym imię gościa weselnego, data uroczystości i inicjały Młodych - może na weselu każdy sobie taki znaczek przypnie? Pewnie tak! To coś nowego!

Ok, sala gotowa, wracamy wymęczone jak nie wiem co do domu... Dziewczyny mają fajrant a ja? Ja wypijam kawę i pędzę do pracowni, szykuję kwiaty na drugie ślubne zlecenie. Około północy padam na twarz, zasypiam z marszu, nawet nie pamiętam jak.... Wstaję rano o 7, szybkie śniadanie i kierunek pracownia! Robię bukiecik, 2 butonierki, bransoletkę i wpinkę kwiatową we włosy mojej drugiej Panny Młodej, szykuję dekorację na samochód. Zabieram się następnie za butonierki z nietoperzami, bransoletka, wpinka kwiatowa we włosy i... bukiet! Do końca nie mam konkretnego planu, idę na żywioł! A wychodzi coś takiego:

W międzyczasie stroję auto dla nietoperzowców!

A i jeszcze koszyczek na cukierki w międzyczasie dostaje kolorków organzy i świeżości gloriozy, tez na nim siadają nietoperze - no przecież!

Głowa chce mi wybuchnąć, opadam z sił... Godzina 15, Pan Młody przyjeżdża po kwiaty, a ja? Ledwo przytomna pędzę do domu żeby... szykować się na wesele! Na wesele z nietoperzami w tle! Kiecka, fryzura, makijaż i na 16:30 jesteśmy w USC! Szok! Udało się po raz kolejny wygrać z czasem, ze zmęczeniem, z wszelkimi trudnościami!

Emocje moje sięgają zenitu, kiedy podchodzę do Panny Młodej: wszystko w porządku? Tak! Zachwycona swoim bukietem ślubnym! No to super! Mało nie zemdlałam... w sumie to śniadania praktycznie nie zjadłam, pół bułki... Może dlatego? A może to nerwy i stres? Adrenalina opada i przestaje mnie trzymać? Nie ważne! Wchodzimy do sali ślubów! Matko kochana ilu gości! Nie wszyscy mieszczą się w ciasnym pokoiku! Wiele osób stoi na korytarzu, w drzwiach, ale są wszyscy... Chyba... W każdym razie mnóstwo przyjaciół, rodzina, znajomi - wszyscy chcą i uczestniczą w tej jakże pięknej i podniosłej chwili... Marcin lekko zdenerwowany ale płynnie składa przyrzeczenie małżeńskie, a Gosia? Pierw coś ją rozbawia, a potem... wzruszenie gardło ściska, głos zaczyna się łamać, "i przyrzekam, że uczynię wszystko, aby nasze małżeństwo było zgodne, szczęśliwe i trwałe", pięknie dociera do końca... Ja również mam łzy w oczach, zresztą widząc po minach gości zwłaszcza płci pięknej - nie tylko ja! Po raz pierwszy wzruszyłam się na ślubie cywilnym! Dacie wiarę? Jakoś nigdy ślub w USC nie wzbudzał we mnie emocji, zwłaszcza skrajnych - no, wiadomo, podniosła, uroczysta chwila, ale to wszystko. Papiery podpisane i już. Rach, ciach, 5 minut i po sprawie! Tym razem jest inaczej! O matko! Naprawdę pięknie...

Jeszcze szampan, życzeń moc, słodkości, grosiki na szczęście i niezliczone garści ryżu... I jedziemy na wesele! I wiecie co? Znowu robi mi się niedobrze! Chyba znowu dopada mnie stres? Bo? Bo się martwię, czy dekoracje się nie popsuły - ja wiem, że robię je prawidłowo, nie ma możliwości, żeby coś się sknociło, ale... zawsze są te nerwy - wiedzą o tym wszyscy ci, którzy zajmują się tym samym co ja... W końcu to jest TYLKO kwiat, TYLKO liść, TYLKO... a może AŻ? Dojeżdżamy na miejsce, wszyscy już są, wino, gromkie STO LAT! i... wchodzę na salę, a tam... WSZYSTKO W PORZĄDKU! Uff! Zasiadamy z Miśkiem na naszych miejscach, a ja ryczę... Nerwy puszczają tak już chyba do końca... Jest pięknie - słyszę od kolejnych osób...

... bo najgorzej i zarazem najlepiej jest robić coś dla kogoś, kogo się zna... Nigdy nie wiadomo kiedy emocje zaczną targać duszą i sercem, kiedy i jedno i drugie uśmiecha się z każdej dekoracji...

*******

Jeszcze tylko na sam koniec przypominam o moim CANDY :) Zapraszam gorąco!

Pomarańcze i zielenie

2011-06-27T00:23:00.000+02:00

- Wychodzę za mąż!

Tymi słowami od progu wita mnie moja funfela, jak zwykle wpadając do mojej kwiaciarni jak bomba, zupełnie nie zwracając uwagi czy ktoś w środku jest czy nie. Świetnie! Super! WIELKIE ŁAŁ! Ale zaraz! Nie no, wkręca mnie... Za kogo ona wychodzi za mąż? Przecież dopiero co poznała faceta, ile to było czasu temu? 2 miesiące? Może nieco krócej nawet! Poważnie?

Okazuje się, że jak najbardziej poważnie! Cieszę się, że pierwszej mi to obwieściła! I co? No jasne - zaczęłyśmy ustalać jakie to dekoracje kwiatowe upięknią ten najważniejszy w życiu Agi dzień, bo wiązanka to już wybrana była bardzo dawno, wachlarz ma być, albo łuk...

Suknia zamówiona, sala zarezerwowana. Mijają miesiące. Okazuje się, że Aga rezygnuje z pierwotnie wybranej kiecki na rzecz zupełnie innej - o niebo ładniejszej! I koncepcja bukietu się zmienia. Bez zmian zostają kolory - ulubione zestawienie - pomarańcze i zielenie... Wszystkie kompozycje takie mają być - pomarańczowe i zielone właśnie! No i będą!

Kwiaty w bukiecie ślubnym? Początkowo stawiamy na pomarańczowe gerbery mini, zieloniutkie santini i może biały śniedek? Jednak cały czas w głowie mamy Vandę... Jest przecudnej urody; i kolor nam odpowiada, i wielkość, i trwałość i... z dostępnością może być problem! Na szczęście udaje się zamówić się tego storczyka. Ufff! Koncepcja bukietu ogólnie jest taka, że ma być drut aluminiowy, zawijaski, zakrętaski, kształt lekko wydłużonej wąski kropli...

A co tam będę więcej pisać - niech fotki same Wam dalej opowiadają:

bukiet Panny Młodej

butonierka Pana Młodego

butonierka Świadka (świadków dwóch, butonierki identyczne)

wpinka kwiatowa we włosy Panny Młodej

dekoracja czarnej wołgi

kościelne dekoracje

dekoracje stołów sali weselnej

*******

Przypominam o CANDY :)

Nie kryształy, to co?

2011-06-22T22:27:00.001+02:00

Perły! Oczywiście P E R Ł Y! Ostatnio wodzą mnie na pokuszenie; już nie swarki, które mimo wszystko nadal cenię, już nie kamienie szlachetne i półszlachetne - a perły właśnie! Kiedyś się ich bałam... Nie wiem, czy to z powodu mitu, że perły to łzy... Możliwe. Jednak - jak się dowiedziałam - faktycznie perły to łzy... ale łzy szczęścia!

Ostatnio gdzieś, na którymś z większych portali wyczytałam, że w tym sezonie królują głównie bransoletki. Nie kolczyki, nie naszyjniki, kolie czy wisiory, ale właśnie te fantastyczne dekoracje nadgarstków!

W przypływie weny biżuteryjnej powstaje pierwsza bransoletka, w kolorach najbliższych memu serduchu, czyli w fioletach i różowościach:

Następnie powstaje bransoletka w kolorach ziemi, a jak się potem okazuje - niejedna:

Tak zaglądam w pudełko z milionem szklanych jabloneksowych koralików starannie podzielonych i popakowanych w dilerki - a z dna uśmiechają się do mnie granatowiuśkie perełki, a obok nich - niebieskie spękane kryształki... Nie! Bransoletka ma być wyłącznie perłowa! Chociaż... te małe kryształki mogłyby tu naprawdę pasować... buuuuuuuuuuu co tu robić! Zrobię dwie: jedną bez kryształków, drugą z kryształkami! Tak! Zabieram się do układania koralików i... okazuje się, że granatowych perełek mam tylko sztuk 6. Ok, po trzy... z drugiej strony - chcę zrobić jeszcze do tej bransoletki kolczyki - będzie prezent urodzinowy dla mojej ulubionej kuzynki Miśka. W końcu idę na kompromis - i perły i kryształki, ale pereł więcej :

Różowej już nie mam, cieszy kogoś bliskiego memu serduchu :) Niech się dobrze nosi! Buziaki!

*******

Wszystkie bransoletki wykonałam ze szklanych pereł JABLONEX oraz elementów posrebrzanych i nie zawierających niklu, natomiast bigle kolczyków są srebrne. Może ktoś chętny? :)

*******
I żeby nie było, że zapomniałam o niespodziance w moim CANDY - na pewno znajdzie się tam jedna perłowa bransoletka - w kolorach niespodziankowych :) Tak więc tym bardziej zapraszam do wzięcia udziału w losowaniu, bo fajnie to coś brzęczy na ręku!

Błękitna laguna

2011-06-20T23:05:00.000+02:00

Od jakiegoś czasu nazywam swoje bukiety ślubne. Pomaga to zarówno mnie jak i moim Klientkom przy weryfikacji pomysłów. Ten, który Wam dziś chcę pokazać - nazwałam 'błękitna laguna', bo jakoś tak mi się kojarzy...

bukiet Panny Młodej

wpinka kwiatowa we włosy Panny Młodej

butonierka synka Panny Młodej

butonierka Pana Młodego

Szare róże...

2011-06-19T22:24:00.000+02:00

Tak - właśnie takich szuka moja Klientka! I to nie pierwsza! A ja po raz kolejny tłumaczę, że takich kwiatów niestety nie ma... Są róże sinofioletowe, podobnie z eustomą.. ale szare kwiaty jakiekolwiek? To albo ja nie znam, albo faktycznie takowych nie ma... A dlaczego akurat szare? Bo bolerko takie jest... No to może srebrzyste dodatki? Mogą być i srebrzyste dodatki, ale nie za wiele, bo Panna Młoda w kwiecie wieku a może dalej... Perełki? Coś w ten deseń... A co w końcu z kwiatami? A jaki kolor pasuje do szarości, do stali, do srebrzystości? Róż! Ale róż róży? Niekoniecznie - róż eustomy lepiej będzie się nadawać. Tak. A żeby nieco rozjaśnić całość - pachnąca biel w dodatku zwanym frezją.

Bukiet ułożony, okropnie mocno powstrzymuję swoje srocze oblicze przed dodaniem do niego JESZCZE kilku zdobień... Przecież będzie ślicznie! I przecież będzie pasować! No tak, ale życzenie Klientki... Do tego butonierka dla Pana Młodego, butonierka dla Pana Świadka i wpinka kwiatowa dla Pani Świadek. A - i jeszcze dekoracja klamek samochodu Nowożeńców!

No, i wyszło - jak na załączonych niżej obrazkach :)

bukiet Panny Młodej

butonierka Pana Młodego

wpinka kwiatowa we włosy Pani Świadek

butonierka Pana Świadka

Niestety nie mam zdjęcia stroików przyklamkowych ani ustrojonego w nie auta - Klientka sama je stroiła, a ja czekam na zdjęcia :)

Klasyka z pazurem?

2011-06-16T23:33:00.001+02:00

Bukiet klasyczny. Berło z cantedeskii. Choć ja do takiej sukni, jaką przedstawia mi Panna Młoda - dobieram coś nieco innego... Jednak to ma być ten WYMARZONY bukiet - niechaj będzie! Tylko potrzeba mu jakiegoś pazurka... Już wiem! Pierzasty kołnierz jak dół sukni? Do dzieła!

bukiet Panny Młodej

butonierka Pana Młodego

bransoletka Pani Świadek

butonierka Pana Świadka

Aluminium? Do ślubu?

2011-06-15T20:28:00.000+02:00

Ostatnio... no może nie tak ostatnio, może jeszcze wcześniej się zaczęła... moja przygoda z drutem aluminiowym. Początkowo - nastawienie iście sceptyczne - no bo jak to tak drut aluminiowy do kwiatów? Do bukietów ślubnych? Do kwiatowej biżuterii? Okazuje się, że jest niezastąpiony! Mało tego - jest jednym z moich ulubionych materiałów, z którymi wprost uwielbiam pracować! A na dodatek, ku mojemu zaskoczeniu i wielkiej, nieukrywanej radości - podoba się także moim Klientkom! Chcę Wam pokazać moje przedostatnie aluskowe małe "dzieło", oczywiście ślubne.

bukiet Panny Młodej

butonierka Pana Młodego

wpinka kwiatowa we włosy Panny Młodej

butonierka Pana Świadka

bransoletka Pani Świadek

I jak Wam się podoba?

Do ślubu z... brukselką? yyyyy

2011-06-14T23:03:00.001+02:00

Zielone kwiaty, zielony krawat... brukselka? yyyy a może coś innego? ;)

bukiet Panny Młodej

butonierka Pana Młodego

butonierka Pana Świadka

korsaż Pani Świadek

Rocznicowe CANDY - zapraszam :)

2011-06-13T10:13:00.002+02:00

Pierwsza sprawa - ostatnio mam wrażenie, że czas pędzi w niewyjaśnionym szybkim tempie, brakuje go niemal na wszystko! Dziś mam wolne, więc chcę nadrobić zaległości :) a jest tego tyle, że aż się boję, bo jak zacznę Was odwiedzać, to całego dnia będzie mało! Ale nic to - dam radę :)

Druga sprawa - wypadałoby ogłosić CANDY z okazji pierwszej rocznicy działania mojego bloga - więc ogłaszam je! I jednocześnie chcę podziękować wszystkim moim serdecznym podczytywaczom, Obserwatorom, Komentatorom - i w ogóle wszystkim, dzięki którym PREZENTOWISKO ma rację jakiegokolwiek bytu w sieci :) od 6 czerwca 2010! Przeszło trzydzieści dwa tysiące odwiedzić mojej strony od 13 czerwca 2010! Łał!

Zasady udziału w CANDY:

1) pozostaw pod tym postem komentarz z chęcią wzięcia udziału w losowaniu, które nastąpi dzień po moich imieninach - 23 lipca

2) podlinkuj poniższe zdjęcie na swoim blogu w pasku bocznym

3) będzie mi bardzo miło, jeśli dodasz mojego bloga do swojej listy blogów, które chętnie odwiedzasz

4) co jest cukieraskiem? narazie niech to będzie tajemnicą, do 25 czerwca - kiedy to pokażę Wam pierwszą słodką część prezentu

Trzecia sprawa - ojjj dzieje się u mnie naprawdę sporo - wyżywam się florystycznie tak, jak kocham, wyżywam się nauczycielsko tak jak lubię i ogólnie mogę powiedzieć, że jest FAJNIE :) ale o tym napiszę w następnym poście - ten niech pozostanie postem kandowym (hm... fajny wyraz, nie? ;) )

Wielkie dzięki!

Dzieciaki ukwiecają Dzień Matki!

2011-05-27T00:11:00.000+02:00

To już kolejne warsztaty z dzieciakami w mojej "karierze" :)

Jedno z łódzkich przedszkoli, fantastyczne dzieciaki, przesympatyczne panie nauczycielki...

Obładowane kwiatami, osłonkami i gąbkami - razem z moją kochaną asystentką Agatką - pędzimy do Przedszkola Miejskiego nr97 w Łodzi. Od progu witają nas roześmiane buźki i ciekawskie rączki; a co to? a po co? będziemy coś z tego robić? o jak pachnie! i takie tam ;)

Zsuwamy kilka stolików, dzieciaki przy nich wygodnie siadają i zaczynamy zajęcia. Na początku krótka rozmowa w temacie układania kwiatków. Maluchy kręcą się, wiercą i nie mogą doczekac kiedy dostaną w swe łapki kwiatki! Coś czuję, że zamiast zaplanowanego scenariusza zajęć - będzie totalny spontan! No... i się nie mylę ;)

Dzieciaczki dostają osłonki; ja chcę różową, a ja zieloną! nie ma? to różową! A kiedy osłonki stoją już na stolikach - stawiam tam wielką miskę z wodą, tłumaczę na czym polega moczenie i obchodzenie się z gąbką, po co, co to i dlaczego tak a nie inaczej... Czy coś dociera do maleńkich główek? Nie wiem, na pewno cieszą się wszystkie trzydzieści cztery oczka! W końcu moczenie gąbki - wszędzie, ale to wszędzie - jest największą atrakcją warsztatów!

Kiedy gąbki lądują w osłonkach - zaczyna się kwiatkowy szał! Poznajemy i uczymy się nazw kwiatów: fre-zja, an-tu-rium, go-ździk, e-u-sto-ma, ró-ża... A potem... a zresztą - sami zobaczcie!

A kto kocha swoją mamę? wszyscy? a jak bardzo? a chcecie dać swojej mamie czerwpne serduszko? NIE, TO NIE JEST LIZAK!

Cała grupa niezwykle ukwiecona!

Mamy tych maluszków - nie kryły łez wzruszenia - w końcu nie każda mama dostała dziś kompozycję kwiatową ułożoną przez malenkie kochane rączki...

*******

Mamo - kocham Cię!

... tylko niech będzie taka troszkę ślubna...

2011-05-24T20:13:00.000+02:00

... chociaż okazja zupełnie inna ;)

No to jest - z lekkim rumieńcem, nutką tajemnicy, jakby wydarta z dnia... ślubu...? Może... A w podpisie: zadowolenie. Nie tylko moje ;)

I mniej ślubna, choć lekko...

I zupełnie komunijna. Chłopięca i lekka...

A za dwa dni - najpiękniejszy dzień! Z tej okazji? Warsztaty florystyczne dla dzieci! Kiedy? Dziś! Piękne kompozycje na pewno ucieszą każdą Mamę! Ale o tym... za dwa dni :)

I znowu nadrabiam zaległości, obiecuję poprawę ;)

2011-05-15T22:39:00.002+02:00

Tyle się dzieje, że nie mam czasu na blogowanie... tzn. regularnie odwiedzam moje ulubione blogi, ale żeby na swoim coś napisać... To albo już sił brakuje, albo... sił brakuje... Dziś mam ich przypływ, więc - nadrabiam zaległości.

Moje sprawy niejako obrały troszkę inny tor. Biegnę sobie nadal ścieżką florystyczną - mam nadzieję - ba, wierzę w to - że nigdy z niej nie będę musiała zejść - i nadal moje - chyba dość zwinne rączki - tworzą bukiety... a wśród nich te najbardziej "na czasie", czyli komunijne... Jedna z moich klientek stwierdziła: "Pani Madziu, te bukieciki to jak ślubne!" No ba! Tylko troszkę mniejsze... ale tylko troszeczkę ;)

... gipsówka, eustoma, akrylowe kryształy...

... gipsówka, goździk, szklane kryształki...

... eustoma... wersja z perełkami...

... eustoma... wersja bez perełek...

... gipsówka, eustoma, śniedek i morze szklanych kryształków...

... z serduszkiem Swarovskiego...

Moja ścieżka jest nie tylko florystyczna, ale od pewnego momentu przybrała również formę - jakby to nazwać - edukacyjną? Ale wciąż w związku z florystyką ;) Już spieszę z wyjaśnieniem; otóż poprowadziłam podstawowy kurs florystyczny w ramach projektu unijnego pn. "Szkolenia w zawodach deficytowych w gminie Nowosolna". Faaaajne takie szkolenie; dowolność w doborze materiału, własny scenariusz zajęć praktycznych, własna opracowana już kiedyś tam - teoria (bo: a nuż się przyda... - no i - jak znalazł!). Kursantki fantastyczne, zdolne dziewczyny, mam nadzieję, że szkolenie pomoże im w zdobyciu ciekawej pracy, czego im serdecznie życzę, bo na to zasługują... Maria, Angela, Agnieszka, Lidka, Jola, Edytka... 40 godzin... mało i dużo...

... dziewczyny ze swoimi bukietami ślubnymi, bizuterią kwiatową... ja z prezentem od nich...
i organizator Maciek...

Wszystko co dzieje się na mojej ścieżce - jest jakby ze sobą połączone... Mamy florystykę, mamy edukację florystyczną, mamy też edukację. Ekologiczną. Z ramienia Ośrodka Działań Ekologicznych "Źródła". Niedługo jadę na Bardzo Zieloną Szkołę jako trener ekologii w szerokim tego słowa pojęciu, do Spały. Miejsce wymarzone zarówno do odpoczynku jak i do tego, żeby się czegoś ciekawego dowiedzieć, nauczyć żyć w zgodzie z Naturą... Ciesze się tym bardziej, gdyż jeden dzień spędzimy w Moim Miejscu na Ziemi... W rezerwacie Niebieskie Źródła, który zawiera się w granicach Tomaszowa Mazowieckiego. Raj... Tam oddycham. Oddycham tak naprawdę. Żyję.

Ponadto - biorę udział w projekcie "Pro-ekologiczny Konstantynów Łódzki" - prowadzę zajęcia z dzieciakami z konstantynowskich podstawówek i przedszkola, oczywiście o tematyce ekologicznej, na łonie przyrody... Taka poważna nauka przez świetną zabawę. Dziękuję tutaj fantastycznym ludziom ze "Źródeł", że mogę w czymś takim uczestniczyć i po prostu spełniać się... Bo spełniam się nie tylko we florystyce, ale równiez w nauczaniu... W nauczaniu czegoś, z czym absolutnie jestem zgodna i podpisuję się wszystkimi swoimi członkami!

Na zakończenie - pewnie tego dość nudnego dla większości moich czytelników - postu, z czego zdaję sobie sprawę - obiecanka. CANDY. Niedługo rok strzeli, jak napisałam pierwszego posta! Muszę znaleźć coś fajnego!

Pozdrawiam ciepło wszystkich czytających a zwłąszcza komentujących - dzięki Wam wiem, że nie piszę w próżnię...

Nadrabiam...

2011-05-01T11:46:00.001+02:00

...zaległości.

Oj zbiera się ostatnimi czasy i zdjęć i wspomnień... Święta; wielkanocne stroiki, wielkanocna dekoracja stołu w kościele, wielkanocna Panna Młoda...

Kto ma dłuższą chwilkę - zapraszam na małą wędrówkę wśród moich wspomnień :)

... na początek (po zajączkach i barankach) - trochę gęsiny :)

... kotki, kotki, mnóstwo kotków!

i jak tu je zaaranżować? jak ukazać ich fajność? no bo fajne są! i milutkie!

może jako świecznik?

... może jako dekoracyjna podstawka wazonu?

... albo jako wianuszek nawazonny? ;) znaczy się ozdoba na wazonie zawieszona ;)

... albo jako ozdoba okienka - mojego ulubionego okienka! i po prostu tak...

... i wielkanocny bukiet ślubny - ciężko było jeszcze o konwalie; zdobyłam 4 gałązki po cenie nie chcielibyście wiedzieć - jakiej ;) no ale są i uszczęśliwiły Pannę Młodą!

... butonierka Pana Młodego

... i dekoracje kwiatowe Świadków (bransoletka i butonierka)

... i wpinka kwiatowa we włosy Panny Młodej

... wielkanocna Para Młoda podróżowała czarną Wołgą ;)

... dekoracja kwiatowa sali weselnej (a właściwie ogromnego namiotu)

Więcej zdjęć na mojej stronie http://www.parviflora.pl/

Setnie i nadal wielkanocnie

2011-04-20T00:19:00.001+02:00

Setnie - bo piszę właśnie setnego posta -o łaaaaaaaaaał! nie wierzyłam, że mi się to kiedyś uda ;) I może tak coś zorganizować z tej okazji? No ok, ale to pod koniec mojej dzisiejszej pisaniny. Bo wcześniej chcę poświęcić nieco uwagi i miejsca moim wielkanocnym stroikom, których prekursorem jest stroik z niedawno opisanymi kitajcami :) czyli ten:

Nadal powstają kolejne, ale te trzy, których zdjęcia poniżej - najbardziej pchają się przed obiektyw co im naprawdę fajnie wychodzi - no i każdy jest nieco inny :) A baranki są niesamowicie sympatyczne, bardzo chętnie pozują, niektóre nawet wygodnie się rozsiadają na porostowej trawce!

Pierw zajączki, później baranki... A jak wielkanoc, to przecież i kurki - no tak? To proszę bardzo!

A wracając do setności - i słodkości ;) to w następnym poście obiecuję ogłosić CANDY, które potrwa... no trochę sobie potrwa, a co!

Buziaki!

Na szybko - wyniki CANDY

2011-04-15T20:48:00.000+02:00

Uczestnicy zabawy:

Zpotrzebywnetrza
Ania
Dzieła Madame
MariaPar
Skimmia
Orsynia
Justysias7000
Barbaratoja
Edzia
Inga
Ela17
Danusia
Asia
Zainspirowana

Pierwsze losowanie - spośród wszystkich uczestników zabawy - dzięki random.org

Skimmia - gratuluję!

Drugie losowanie - spośród uczestników zabawy, którzy dodatkowo napisały rymowane życzenia wielkanocne - dzięki random.org

Ania
Dzieła Madame
Skimmia
Orsynia
Justysias7000
Barbaratoja
Edzia
Asia
Zainspirowana

Skimmia - gratuluję?!?!?!? A jednak - to się nazywa mieć szczęśćie!

Proszę o wiadomość na kwiaty@swiata.pl z danymi do wysyłki i wybranymi trzema kolorkami koszulek:

Dziękuję wszystkim biorącym udział w mojej zabawie. Ściskam Was mocno!

Tu jest wianek, tam jest wianek...

2011-04-14T15:47:00.001+02:00

... a u mnie nie ma?

JEST!

Kicających dekoracji czeka na odbiór sztuk 11. Wiankowych? Narazie sztuk 1 - a powinno 7... Przecież zdążę, nie? Nic to, jutro mam zamiar spłodzić co najmniej 4... Zobaczymy.

wianek w całej swej okazałości

i zbliżonko

I przypominam o zbliżającym się terminie losowania (jutro, tj. 15 kwietnia!) CANDY ;)

Przykicało i... odkicało!

2011-04-11T15:36:00.000+02:00

I to podwójnie!

Po kolei: kicają do mnie 2 zajączki wielkanocne (mnie to bardziej na króliki wygląda, ale na opakowaniu podróżnym napisane jest jak wół: zając wielkanocny - no więc ZAJĄCZKI). I tak sobie grzecznie siadają cichutko pod lampą. I siedzą - rozleniwione na serwecie szydełkowej od Mami. Nie wiem, czy im zimno, może głodne? Taaaa.... Madziu, z głową wszystko OK?

...

W końcu - hyc - do dekoracji - obok młodziutkich hiacyntów, które dopiero mają zamiar rozchylić na świat swoje wonne dzwonki śnieżnobiałe... I siedzą, i nawet płoszone - nie chcą opuścić swojego nowego miejsca leniuchowania. Podobno - podobają im się jajka. I piórka. I białe kwiatuszki...

Czy nadal są u mnie? Nie, odkicały... z całą kompozycją wielkanocną... W sekrecie powiem Wam tylko tyle, że mają zacumować w Porcie, w Porcie Łódź ;)

Pozdrawiam wiosennie i przypominam o CANDY :)

Zapraszam ;)

2011-04-08T12:45:00.000+02:00

Nareszcie - kącik "posiedzeniowy" gotowy! Uff! 3 miesiące dumania, szycia, ustawiania, dowożenia mebli i w końcu...... TADAM!

Możesz już wygodnie usiąść w moim ulubionym miejscu - w Miejscu Sympatycznych Klimatów, gdzie przy aromatycznej kawie i słodkim ciasteczku porozmawiamy o kwiatach...

*******
A tu - tak z pozdrowieniami dla mojej wiernej podczytywaczki ;)

Jajkowe robótki w wielkanocnym CANDY

2011-04-06T00:13:00.002+02:00

Coraz bardziej wpadam w wir tworzenia przedświątecznych dekoracji. Na pierwszy ogień - ozdabiam jajka - drewniane - koszulkami dzierganymi z największą starannością na szydełku - przez moją Mami. Zawodowiec! Z ogromnym doświadczeniem... Zazdroszczę Jej tego talentu - ja z szydełkiem nie bardzo się lubimy, ono mnie nie słucha, ja jego nie rozumiem... Za to doskonale radzimy sobie ze sobą wzajemnie ja i koszulki-kabaretki - co widać na zdjęciach poniżej :)

Aranżacja w stylu mojej pracowni - trochę retro, trochę drewna bielonego, trochę naturalnego chrobotka...

I jeszcze2 migawki z mojego Miejsca Sympatycznych Klimatów ;)

*******

Pozdrawiam wiosennie wszystkich moich Obserwatorów - tych biernych Podczytywaczy i czynnych Komentatorów - to właśnie dla Was moi drodzy przygotowałam niespodziankę - postanowiłam nie czekać do setnego posta bo święta tuż-tuż i już teraz ogłaszam JAJKOWE CANDY - do zgarnięcia 3 koszulki na jajka w losowo wybranych kolorach. Zasady? Standardowe, z jedną małą modyfikacją:

1) komentarz pod tym postem
2) jeśli w komentarzu dołożysz wierszyk z życzeniami wielkanocnymi - zwiększysz swoją szansę na wygranie CANDY - będzie drugie losowanie wśród osób, które dodatkowo zamieszczą wierszyki (nie mogą się powtarzać)

3) podlinkowanie jednego z poniższych zdjęć

4) losowanie 15 kwietnia

Wiosenne śluby

2011-03-29T16:24:00.000+02:00

Teoretycznie sezon ślubny na wiosnę rozpoczyna się wraz z nastaniem Świąt Wielkanocnych. Od tej pory z każdym weekendem - ba - nawet z każdym dniem - narasta szał ślubno-weselny! Jak ja to lubię! Jest to czas, kiedy mam możłiwość prawdziwie wyżyć się florystycznie! A nadchodzący sezon zapowiada się bardzo ciekawie, zarówno pod względem ilościowym jak i różnościowym! ach...

Ale do rzeczy tego posta. Wiosenne śluby przedsezonowe. Dwa. I tu i tu pierwsze skrzypce graja tulipany. Ale jakże różne!

Pierw czynię bukiet z z sześciopłatkowego tulipanka pod wdzięczną nazwą "Pleasure". Jest dla pewnej starszej Panny Młodej... Ślub cywilny... Beżowa garsonka, sznureczki jasnych pereł... W bukiecie ma być coś lekkiego, delikatnego, jasnego - takie wytyczne - więc bukiet zawiera bielone liście żebrowe...

Lubię dbać - czasem może i przesadnie - o każdy, nawet najdrobniejszy szczegół. W tym wypadku są to perełki, które zwieńczają łodyżki tulipanów.

Dla starszego Pana Młodego - delikatna i elegancka butonierka...

Drugi bukiet powstaje z wielopłatkowej "cassablanci". Ma mieć pazur, ale nie może dominować. Zresztą ciężko byłoby jakiemukolwiek bukietowi dominować nad złotołososiową suknią Panny Młodej! Czy jest wyjątkowy? Nie wiem. Dla Panny Młodej na pewno.

Równie wyjątkowa dla Pana Młodego - butonierka.

I wyjątkowe dla świadków - bukiecik i butonierka.

*******

Co do tulipanów - od zawsze miałam jakis opór przed wykonaniem z nich bukietu ślubnego. Wiadomo - są to dość kapryśne kwiaty; lubią się wyginać, rosnąć, zmieniac - w najmniej oczekiwanym momencie... Choć kiedyś, niemal dwa lata temu dałam się namówić na bukiet z tych kwiatów,

to jakoś później nie... Niemal do wczoraj :) Aktualnie twierdzę, że są to tak wdzięczne kwiaty, że mogłabym z nich układać choćby co tydzień jedną wiązankę ślubną!

Lampy - moje światełka ;)

2011-03-24T00:22:00.002+01:00

Jakoś tak w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia. (ale fajnie brzmi - z tym stuleciem, ahahhaha). Dzwoni Mami do Tatka. Nie bardzo wiem, o czym mówi, ale Tatko ma nietęgą minę, mówi tylko: "No dobra, wyjdę po ciebie." Ha! Czyli że co? Czyli że Mami coś fajnego i dużego - albo ciężkiego - taszczy od Cioci z Tomaszowa! No i Tata ma po nią wyjść na dworzec. I pomóc. Zostaję w domu, ale niecierpliwię się okropnie, zajmuję się pewnie czymś bardzo ambitnym, już nie pamiętam czym dokładnie... Ale pamiętam wejście Taty z "uradowaną" miną i... OKROPIEŃSTWEM w ręku! Stawia na podłodze wysoką lampę. Chyba drewno. Z wsiowym abażurem z jakiegoś... nie wiem czego! bleeeeeeeeeeee! Zza Taty wyłania się przeszczęśliwa Mami: "Ładną lampę od cioci dostałam?" Taaaa. Idę zdegustowana do swojego pokoju. "U mnie tego nie postawicie!". Trzask. Ups, znowu będzie dym za trzaskanie drzwiami! No co - przeciągi są, tak? No.

I tak sobie OKROPIEŃSTWO zwane lampą stoi w pokoju Rodziców. I straszy. Dobrze, że w kąciku, za telewizorem. Ale i tak straszy. "Nie było co wstawić w ten pusty kąt, a lampa tam pasuje. I ma podobny abażur do kinkietu!" No, świetnie... Pasuje... Jak kwiatek do... A ten abażur... Nie no szkoda słów... Mijają jakieś 4 lata, może 6? Policzmy. O matko - wychodzi, że jakieś 11! Tyle lat OKROPIEŃSTWO stoi dumnie w kąciku za telewizorem i straszy... Chociaż nie, już nie straszy, już zlewa się ze ścianą, z segmentem, z pokojem... Wrasta to COŚ do codzienności... Nie myślę już o TYM... Nie ma o czym!

Nadchodzi Boże Narodzenie. Pierwsze, przed którym nie pomagam jak co roku w sprzątaniu, bo sprzątam u siebie, w swoim własnym małżeńskim M3. Dzwoni telefon. Mami! "Nie chcecie może tej lampy z kącika za telewizorem?" aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa "Nie bardzo, nigdzie nam nie pasuje." "Na pewno?" "Tak Mamuś, jestem tego pewna, przekonana i nie chcę TEJ lampy." "Bo szkoda wyrzucić... Przecież działa..." "To czemu ją chcesz oddać?" "Bo chcę tam wstawić malutką choinkę. Nie ma Ciebie to nie ma kto ubrac tej wielkiej... Na pewno jej nie chcesz?" Ale uparta! "Nie!" Wiem, przykro Mami. Ale ja naprawdę JEJ nie chcę! "To tata wyniesie do komórki." Ufff! A wiadomo - co do komórki wyniesiona - zazwyczaj do domu juz nie wraca! No chyba że po świętach... Nieeeeeeee!

Mijają kolejne 3 lata... Nadchodzi Boże Narodzenie. Stoję przed otwarciem pracowni florystycznej. Kompletuję mebelki, duperelki... Mam zamiar stworzyć fajny staropodobny klimacik. Jasna farba, tony papieru ściernego, lakier... A może by tak.... nie... a może jednak? "Mamuś macie jeszcze w komórce tą lampę?" "Jak tata nie wyrzucił jak robił porządki to mamy." Taaak, Tata i porządki w komórce... Jadę do rodzinnego domu, namawiam na zejście do komórki i moim oczom w przygasającym świetle jawi się ONA! Jest FANTASTYCZNA! Akurat takiej potrzebuję! Od razu ściągam z niej abażur! Matko co za okropieństwo! No a ten stelaż jest całkiem całkiem, trochę trzeba go nagiąć i będzie jak nowy!

Zabieram lampę do pracowni; ścieram, maluję nóżkę, maluję stelaż do abażuru. Misiek obiecuje dorobić nowy kabel bo ten przecięty. I chcę tak zostawić. Stawiam ją w kąciku - no! Miodzio! I tak sobie lampa stoi... Ale czegoś mi brakuje.. Może jednak jakiś abażur? Hm... "Mamuś co proponujesz? Uszyjemy coś?" No, i szyjemy. I dziergamy na szydełku. To znaczy: Mami szyje, Mami dzierga.

Jeszcze tylko kilka kryształków i lampa jak nowa, FANTASTYCZNA! Prawda?

"Jak chcesz do pracowni jeszcze jedną lampę to przyjedź." Czy chcę? No ba! I lecę na łeb, na szyję! Po kolejną FANTASTYCZNĄ lampę! Jest mniejsza. Dostaje nieco inny abażur. I robi się fajny klimacik, nie?

*******
Z ostatniej chwili: szukam i nie mogę znaleźć - dziurkacz ozdobny z motywem nietoperza! Gdyby ktoś miał namiary na takowy - acha zaznaczam, że interesują mnie motywy większe niż 1cm... jak największe... Dzięki!

Troszkę energiii

2011-03-05T01:52:00.000+01:00

O jakiej energii mowa? O energii koloru! A ściślej - o połączeniu dwóch gorących kolorów - pomarańczowego i czerwonego. Od razu zrobiło się cieplej :) prawda?

*******

Odnalezione w dzunglii nieprzebranych zdjęć - fotki tortu dla Anny - smacznego!

Pozdrawiam cieplutko! (niedługo CANDY ;))) - za jakieś 8 postów? ;)

Zmiany, zmiany, zmiany...

2011-02-28T00:30:00.001+01:00

Tak jak w temacie: zmiany. Spore. No bo w pracowni, w papierach, w pogodzie, w urodzie... Dziś kawałek mojego nowego królestwa :) Zapraszam na kawkę!

Pozdrawiam cieplutko!

Z miłości do...

2011-02-20T22:18:00.000+01:00

... florystyki!

Powalentynkowo

2011-02-17T01:11:00.003+01:00

ubieram się w Twe gesty,

choć jest mi nie do twarzy...

ubieram się w Twój uśmiech,

którym nie każdego darzysz...

ubieram się w Twój zapach-

tak łatwo w nim zasypiam...

ubieram się w Twe oczy

i nimi Cię połykam...

ubieram się w Twe słowa

tak dźwięczne i drżące...

ubieram się w Twe dłonie

inaczej mnie dotykające...

i cała tak ubrana siedzę

w Tobie zakochana...

[m.l]

Chyba nie ma takiej osoby...

2011-02-10T08:58:00.001+01:00

... która nie czekałaby na wiosnę!

Nom, ja też nie jestem oryginalna pod tym względem! Dlatego z tej tęsknoty wielkiej płodzę wiosenne dekoracje. Nadal pozostaję pod wpływem ogromnym - jak sie okazuje na nieszczęście dla Miśka, który tego po prostu nie kuma - metalowych osłonek, zwłaszcza tyc z serii "welcome to my flower garden"...

Mało dziś pisania, więcej oglądania. A że zima ma jeszcze wrócić na moment - stąd kryształki lodu i inne zimowe akcenciki w niektórych dekoracjach...

Miłego dnia życzę!

Wyróżnienie, prymulki, lateks i łabędzie.

2011-01-30T21:05:00.000+01:00

Dziś - różnorodnie! I dość duuużo czytania. I oglądania zdjęć... Tyle się ostatnio dzieje, a na napisanie posta nie ma czasu... A może jest?... Tylko obok siedzi straszny leń! Oooo tak! Leń lubie mnie odwiedzać, chyba spodobała mu się moja nowa pracownia ;)

Przede wszystkim serdecznie dziękuję Uli, od której dostałam wyróżnienie:

Jest mi szalenie miło, że ktoś docenił to, co robię, o czym tu wypisuję, no iiii... wiecie ;) Fajnie się coś dostaje! I nie jest to bynajmniej próżność, o nie!

Idąc dalej - są zasady, których będę się pilnować:

podziękowanie osobie, która przyznała wyróżnienie
umieszczenie na swoim blogu linka do tego bloga, z którego wyróżnienie owo przywędrowało
umieszczenie na swoim blogu banerka oznaczającego wyróżnienie
wyznaczenie 10 blogów, którym wyróżnienie się przekazuje
powiadomienie osób prowadzących wyróżnione przez siebie blogi o takowym czynie

I tak - punkt pierwszy, drugi i trzeci już spełnione, wyróżnienie to przekazuję (czyli punkt 4) wspaniałym osobom, na których blogach czytając posty świetnie się bawię, gdzie zdobywam cenne informacje, skąd czerpię fantastyczne inspiracje. Nie jest to proste - problemem są banerki na wielu blogach z tekstem: WYRÓŻNIENIA SĄ MIŁE ALE NIE, DZIĘKUJĘ. Pisałam już kiedyś jaki mam do tego stosunek... Nieważne... Szkoda, że nie mogę w ten sposób wyrazić swojej wdzięczności, ale cóż... Wybrałam więc (choć i tak tych blogów jest więcej...):

http://arcobalenodekoracje.blogspot.com/

http://mojemonikowo.blogspot.com/

http://florentyna-groszkiire.blogspot.com/

http://jagodowyzagajnik.blogspot.com/

http://anielina.blogspot.com/

http://mglistysen.blogspot.com/

http://majuhandmade.blogspot.com/

http://arctia.blogspot.com/

http://podnorweskimniebem.blogspot.com/

http://upragnionaprzystan.blogspot.com/

Za chwilkę postąpię wedle punktu 5.

********

Taaaaak! Wiosnę najprędzej upatrzymy w kwiatach!

*******

Kolejne wyzwanie przede mną! Szpada to? Czy coś innego? Ale chyba coś z broni białej?

No - i mam to coś ustroić sztucznymi kwiatami... No ok, ale jakimi, jaki kształt nadać kompozycji... Czy ma być mała, czy większa? Czy zakryć część ozdabianego przedmiotu czy dekor umieścić poza nim? Hm... Jak zwykle po inspiracje jadę do... hurtowni. Chodzę między regałami, oglądam morze sztucznych kwiatów... Oczywiście oglądam je paluszkami, bo samymi oczkami to mi nie wystarcza! W końcu - mam! Mini-magnolie! Kolor? Fantastyczny! Wielkość? Doskonała! Faktura? Niesamowita! Iiiii...... już wiem, jak będzie wyglądał dekor! Tak! I jeszcze sznurkodrut brązowy, do tego kilka liści żebrowych... Mocowanie i - proszę bardzo - oto co mi wyszło!

I tak dla porównania:

PRZED i PO

Tak, wiem, wiem - czwarta magnolia od dołu - lekko poza trasą - ale przed wydaniem - została "naprostowana" ;)

Jeszcze tylko odpowiednie opakowanie prezentu - i pani zamawiająca - baaaardzo zadowolona ;)

*******

Jezioro łabędzie... i wszystko jasne... (w kolejnym poście będzie o tym wydarzeniu nieco szerzej...)

Dla Babci i Dziadka - kwiatowa gratka!

2011-01-24T15:54:00.000+01:00

Będzie dużo zdjęć ;)

*******

Gratka! I to jaka! Z żywych kwiatów! Przygotowana przez Przedszkolaków! Ale po kolei...

Dostaję propozycję poprowadzenia zajęć z cztero- i pięciolatkami z jednego z łódzkich przedszkoli. Mogę zrobić co chcę, jak chcę i czym chcę - najważniejsze, by nadawało się to na prezent dla babci i dziadka. Ok, nie ma sprawy. Przedszkolaki są przeciez takie fantastyczne, rozkoszne, uwielbiają tworzyć, wyżywać się artystycznie... Co za problem? Wymyślam, że dla dziadków będą laurki kwiatowe, dla babć - kompozycje w naczyniach. I... do dzieła!

Jadę na giełdę, kupuję hiacynty (bo niesamowicie pachną!), koreanki (bo są pasują do prac wyklejanych), pierzaste liście ledera, pędy eukaliptusa. Gąbkę mam, serduszka na piku też, osłonki w najwyższej gotowości pierzą się w niesamowitych kolorach... choć jak się potem okaże - i tak największe wzięcie miały te różowe... i zielone... ;)

W przedszkolu dzieciaki są niezwykle podekscytowane, zaciekawione podchodzą do kącika, w którym przycinam gabkę, czyszczę kwiaty z liści, odcinam hiacynty od cebulek. Panie wychowawczynie ustawiają stoliki, szykują niezbędne przybory: pędzelki, nożyczki, miseczki na klej, miski na wodę do moczenia gąbki.

Maluchy siadają na dywaniku, przedstawiam się, opowiadam trochę o tym co robię, po co tu jestem i co za chwilkę będziemy robić.

Kiedy już przedszkolaki siedzą na swoich krzesełkach - panie rozdają dzieciom kartoniki na laurki dla dziadków, z naklejoną wcześniej ramką i wazonikiem. Ja, pani Halinka i pani Madzia odcinamy drobne i delikatne listki ledera, dzieciaki obficie smarują je klejem i nakładają na kartoniki tworząc bukiet w wazoniku.

Ale coś się zaczyna dziać, wielkie poruszenie wśród dzieciaków, słyszę głosiki niezadowolenia... NIE KLEI SIĘ PROSZĘ PANI! Hm... no jak to się nie klei... przecież wikol na pewno przykleja do papieru żywe liście i kwiaty... tyle razy sprawdzałam... Ale chwilkę ten wikol ma coś dziwnie biały kolor, nie jest nawet lekko szlisty... Pytam panią Halinkę, czy to aby na pewno ten klej,o który prosiłam? Twierdzi, że tak... Dzieciaki zaczynają coraz bardziej się wiercić, nie podoba im się zbyt długie trzymanie łapek na obrazku, na którym listki nijak nie chcą się przykleić! Maczam palce w tym kleju, ciapciam... hm... to nie jest wikol, mam obawy, że to nawet nie jest klej... zero jakiejkolwiek lepkości... Oglądam butelkę "kleju"... Okazuje się, że to biała farba! aaaaaaaaaaaaaaaaa! Pani Halinka zdziwiona, twierdzi, że ramki i wazoniki na to to białe właśnie przykleiła do kartoników laurkowych... Hm... No, być może, to papier i to papier... Farba mogła skleić ;)

Wśród dzieciaków dość spore zamieszanie, nie zauważam kto, ale przynosi wikol w tubce. Sprawdzam na swojej laurce - klei! No to teraz trzeba podmienić zbyt ubrudzone białą farbą kartoniki, trzeba umyć łapki i można brac się do roboty! Już z prawdziwym klejem ;) wyklejanie idzie dość gładko,pierw listki, potem kwiatuszki. We trójkę pomagamy dzieciom.

Ufff, laurki skończone!

Robimy krótką przerwę na umycie łapek, nalewam wodę do misek, szykuję kwiaty. Rozdaje osłonki - oczywiście niemal wszystkie dziewczynki chcą mieć różową osłonkę, chłopcy są bardziej różni pod tym wzgędem - wybierają zieloną, pomarańczową, żółtą... Pokazuję coś fantastycznego - jak stwierdził jeden chłopiec - pokazuję gąbkę, opowiadam o niej, rozmawiamy o tym, jak ważna jest woda dla kwiatuszków... Każdy maluch dostaje swój kawałek i kładzie do wody. Niesamowitych doznań dostarcza obserwacja, jak to ta gabka świetnie tonie: "moja pierwsza! a moja druga! o, a moja jeszcze sie nie umoczyła cała!" itd... Po czym następuje wyławianie swoich gąbek - jaki niesamowta wrzawa, ile szczęśćia i radości! może to woda? W której można się bezkarnie pomoczyć? ;)

Kiedy gąbki lądują w osłonkach - rozdajemy dzieciakom hiacynty - dziewczynki zachwycają się ich przepięknym zapachem, chłopców bardziej interesuje to, w jakim kolorze jest ich kwiat i jaki jest duży ;) Umieszczamy nasze hiacynty w gąbce, co nie jest wcale takie proste, bo kwiatki te charakteryzują się dość delikatną, dość mocno uwodnioną łodyżką, dlatego kilka kwiatów ulega złamaniu - ale nic to - są zapasowe! W gąbce, obok hiacyntów, lądują jeszcze pędy eukaliptusa i koreanki. Na koniec kompozycje zdobimy sizalem, wtykamy czerwone serduszko z bilecikiem.

Dzieci są zawolone - mają prezenty dla babci i dziadka, panie nauczycielki są zadowolone - pokażą dziadkom, że w tym przedszkolu dzici mają róznorodne zajęcia, także takie niespotykane, m.in. z kwiatami zywymi, i ja jestem zadowolona - zadanie wykonane pomyślnie, pomimo poczatkowych kłopotów z klejofarbą... Aj tam, juz o tym nie pamiętam! ;)

Jeszcze tylko pamiatkowe zdjęcie z moimi podopiecznymi ;)

*******

Mamo, Madziu - dzięki za nowe doświadczenie!

Zapach studniówki

2011-01-16T23:07:00.000+01:00

Jak pachnie studniówka? Przewrotnie można odpowiedzieć, że np. pachnie atmosferą przedstresową, pachnie perfumami, pachnie jadłem i napitkiem, pachnie zbliżającą się maturą wręcz! Otóż tak naprawdę - studniówka pachnie... hiacyntami! I nie tylko studniówka....

studniówkowa bransoletka z żywymi kwiatami pachnącego obłędnie hiacynta

Te cudne upiękaszacze zimowego marazmu pachną niezwykle intensywnie, a feerią barw przyprawiają o zawrót głowy... Jak pachnie fiolet? Jak pachnie amarant? Jak pachnie purpura? Jak pachnie biel? Jak pachnie róż? Jak pachnie studniówka? No, tak jak hiacynt! Ot, co!

*******

Dziękuję wszystkim za przemiłe komentarze pod poprzednim postem oraz za maile z nim związane. Jesteście kochane :*

I jeśli mogę - nadal prosze o SMSki w konkursie na bloga roku - szans nie mam na cokolwiek, jednakowoż kaska z esemesków idzie na szczytny cel, więc ślijcie:

SMS o treści B00212 na numer 7122. Koszt SMS, to 1,23 zł brutto

Dzięki serdeczne!