(Inter)National Lonely Bouquet Day

Od wielu lat na całym świecie obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Samotnego Bukietu. Przypada na 30 czerwca. Floryści z całego świata szykują się na jego obchody wykonując tzw. "samotne bukiety", czyli niewielkie, symboliczne bukieciki opatrzone bilecikiem z informacją:

Weź mnie proszę!

Jestem samotny i szukam nowego domu... może mógłbym zamieszkać z Tobą i Twoimi bliskimi?

Moi kwiatowi przyjaciele chcieliby wiedzieć, jak skończyła się moja historia i do kogo trafiłem.

Dlatego, proszę daj im znać na:

http://www.facebook.com/TheLonelyBouquet

Wraz ze Zdobieniem Świata włączam się do tegorocznej akcji organizując 29 czerwca warsztaty florystyczne, podczas których powstaje kilkanaście "samotnych bukietów". Razem z młodymi adeptkami sztuki florystycznej wykonujemy bukiety na ciekawych kryzach, z kwiatów głównie polnych - co jest dowodem na to, że nie tylko róże, ale również astry, groszki czy hortensje doskonale nadają się do tego, by w bukiecie grać pierwsze skrzypce, zresztą - wszystko widać na zdjęciach :)

(więcej zdjęć z warsztatów TUTAJ)

Po warsztatach bukiety rozstawiamy w różnych miejscach w Łodzi i w Zgierzu. Czy ktoś się na nie skusi i przygarnie samotnie stojący bukiecik? Na pewno!

Trójeczka. A przy okazji - książkowo.

3. Trzy.

3 lata w blogowym świecie :)

Na początku... jest chaos. Nie ogarniam wszystkich dobrodziejstw bloggera. Ale z czasem coraz bardziej wgryzam się w to ustrojstwo. Prezentowisko - bo ma to być blog o prezentach, a konkretnie o sztuce pakowania prezentów, którą jestem zachwycona i chcę się dzielić nią z całym światem! Tak zakładam przynajmniej... Jednak z każdym kolejnym postem (a na początku płodzę ich naprawdę sporo) coraz głośniej krzyczy mi do ucha moja największa pasja o imieniu na "F". Florystyka. Poddaję się i piszę o moich ukochanych kwiatach! Głównie kwiaty, prezenty, kwiaty, kwiaty, prezenty, biżuteria. Aż w końcu pojawia się decoupage. Kiedyś to musiało nastąpić. I szala zaczyna się nieco przechylać w stronę tej ostatniej pasji, choć kwiatów nie zarzucam zupełnie; zagmatwania życiowe powodują, że moje życie nieco wywraca się, ale nie że od razu do góry nogami, tylko tak trochę. Z początku panika, z perspektywy czasu - błogosławieństwo. Dzieje się, jak się ma dziać. Tyle. Przybywa postów, przybywa odwiedzin, przybywa Obserwatorów (dzięki!), przybywa sympatii, znajomości, wspólnych tematów... Choć od czasu do czasu zapał do pisania w Miejscu Sympatycznych Klimatów nieco przygasa, to wiem, że zawsze to miejsce będzie dla mnie czymś wyjątkowym, będzie się rozwijać, choć bankowo w różnym tempie.

To kiedy napisałam tego pierwszego posta? 12 czerwca 2010. Pamiętam jak dziś - upał, a ja chłodzę się na zapleczu mojej kwiaciarni dwoma wentylatorami i colą (bez lodu niestety, ale dopiero co kupioną w sklepiku obok, z lodówki!). 

Cieszę się, że jestem tu i teraz. Dziękuję za wszelkie przejawy sympatii, za komentarze, za wymianki, za inspiracje. Ściskam i buziaczki przesyłam!

*******

Książkowo. Dzieje się. Prowadzę kurs florystyczny, na którym koniecznie chcę pokazać dziewczynom, że można zrobić ciekawy bukiet niemalże z niczego, przy absolutnie niskim nakładzie finansowym. No, ale trzeba się napracować. Choć... jak to klasyk powiada: rób w życiu to, co kochasz, a nie przepracujesz ani dnia. Czy jakoś tak. W każdym razie - wg mnie podstawą ciekawego i udanego bukietu jest kryza. Ostatnio mam fazę na książkowe kryzy. Jedna z nich powstaje dla "Samotnego Bukietu" (o całej akcji napiszę w kolejnym poście),

kolejne na kursie:

Pozdrawiam moje kursantki :)

*******
Uspokajam Powierników książek: nie została zniszczona ŻADNA wartościowa książka. Ot, zwykły harlekin...

Aromatyczne CANDY i jak to ze solą było!

Ano było! 

Sól. Do kąpieli. Baaaardzo aromatyczna, bardzo... swoja! Jak to? A tak to! Bo samodzielnie zrobiona! Na warsztatach, które miałam przyjemność ogromną prowadzić w mojej Parviflorze ;)

Skąd przepis? Hm... Tak naprawdę to nie pamiętam... Jakoś tak czas płata mi figla i sprawia, że nie wiem, czy przepis babciny, ciociny, maminy... bo przecież nie mój! W każdym razie - kiedy budynkiem odwiedzanym pięć razy w tygodniu zwie się szkołę podstawową - robię sole, mydełka i jakieś takie bliżej nieokreślone kosmetyki, chyba balsamy do ciała na bazie kremu Nivea! Moją mentorką jest Babcia, która dzielnie mi towarzyszy, pomaga i udziela niezbędnych rad! Po co ja to robię? Na prezenty! I tak to właśnie - czas wrócić do kosmetycznych hendmejdowych upominków - stąd pomysł na sól właśnie. Przepis? Na oko ;) z przymkniętym okiem na ilość przypraw! Tego musi być mnogo!

Uwijamy się dość sprawnie - pierw zabieramy się za tworzenie soli w trzech kompozycjach aromatycznych - powstaje "Świąteczna Kuchnia Babci", "Coffe Heaven" i "Egzotyczna Podróż".

Później ozdabiamy słoiczki metodą decoupage z użyciem papieru ryżowego. Jeszcze tylko przesypanie gotowej soli, opatrzenie słoiczków metką i dowiązanie szufelki - i gotowe!

*******

A teraz obiecane CANDY!

Jako że wyszło tej soli trochę więcej niż zakładałam (hmmm, to chyba przez tą "mnogość" dodatków ;) ) chcę się nią podzielić. Do słoiczka z solą "Świąteczna Kuchnia Babci" dokładam 2 świeczki ozdobione techniką decoupage - motywy obrazkowe na wszystkich przedmiotach do siebie pasują, więc wspólnie tworzą sympatycznie klimatyczny komplet. Kto z blogujących chciałby go dostać jeszcze przed Bożym Narodzeniem - proszony jest o:

1. Pozostawienie pod tym postem komentarza

2. Umieszczenie na swoim blogu poniższego obrazka w pasku bocznym z linkiem do tego CANDY

Losowanie odbędzie się 21 grudnia rano - więc istnieje możliwość wysyłki jeszcze w tym dniu - tylko muszę od razu dostać adresik :)

Jeżeli chętnych będzie więcej niż 50 osób - będą 2 losowania - pierwsze losowanie będzie dotyczyło kompletu, drugie - niespodzianki :) Jeśli chętnych będzie więcej niż 100 osób (w co wątpię, ale zobaczymy) - to będą dwie niespodzianki. Zatem - zapraszam! Sól naprawdę pachnie nieziemsko!

Warsztaty decoupage czyli nałogu końca nie widać!

Nałogowym decoumaniakom - stanowcze TAK! Prowadzę warsztaty. I uczestniczę!

6 fantastycznych, artystycznych Dusz a pośród nich ja, niby 'mentorka' - jak twierdzą ;) no ok, może być ;)

W każdym razie - deseczki na zapiski i osobiste ołówki - oto, co zostało poddane naszym zabiegom a co sprawiło ogromną radość ich Twórcom!

A było tak:

wybieranie i wycinanie motywów serwetkowych

malowanie deseczek farbą w "kolorze spękań"

podsuszanie deseczek

tapowanie farbą w kolorze "babie lato" ;)

iii znowu podsuszanie - suszarka do włosów jest niezbędna jak widać! ;)

przyklejanie obrazków na deseczki

tworzenie "własnych" ołówków - naklejanie motywów i zacisk w folii termokurczliwej

i kolejne suszenie - już po lakierowaniu

tadam! Ozdobiona tasiemką deseczka na zapiski, z przywiązanym ołówkiem!

ozdabianie deseczki i przywiązywanie ołówka

od lewej: Ula, Ula, Krysia, Ewa, poniżej: Grzesiek

szkoda, że Grażynka musiała wyjść wcześniej i nie ma jej na wspólnym zdjęciu :(

*******
A ja, tak na boczku zupełnie, oddaję się swojej ostatniej pasji - decoupageu na szkle ciąg dalszy :)

*******
Dawno nie było tu CANDY :) więc coś muszę zorganizować - ale pierw niech na liczniku obserwatorów stuknie 150 osób!